Terugblik…
• vrijdag, juli 10th, 2009
Vandaag is het een jaar geleden dat Ingrid en ik zich moesten melden bij de longarts. Angst in ons beider harten. Angst die bewaarheid bleek…
Acht tot tien maanden, meer zat er voor Ingrid niet in. Hoe dan ook.
Daarna vielen we ‘s avonds met betraande en wanhopige ogen eindelijk in slaap. Elkaars handen vastklemmend. Hoop of wanhoop..?
We bleven dicht bij elkaar, en ik zocht naar ontkenning. Mijn lief zou toch zeker niet de ondraaglijke pijnen moeten ondergaan die deze ziekte eist..? Het gebeurde uiteindelijk , hoe dan ook. Ingrid overleed aan ondraaglijke pijn.
En nu..? Nu moet ik leren accepteren dat ik in tranen uitbarst bij het ontwaken in een leeg bed. Moet ik kracht en hoop putten uit de reacties op mijn weblog. Moet ik leren accepteren dat ik er moet zijn. Niet voor mezelf, maar voor anderen. Waaronder mijn kleine meid.
Ik wens het, ik wil het. Net zozeer als een spuitje dat mij een maand lang doet slapen.
Even rust…
Vandaag is het een jaar geleden dat Ingrid en ik zich moesten melden bij de longarts. Angst in ons beider harten. Angst die bewaarheid bleek…
Acht tot tien maanden, meer zat er voor Ingrid niet in. Hoe dan ook.
Daarna vielen we ‘s avonds met betraande en wanhopige ogen eindelijk in slaap. Elkaars handen vastklemmend. Hoop of wanhoop..?
We bleven dicht bij elkaar, en ik zocht naar ontkenning. Mijn lief zou toch zeker niet de ondraaglijke pijnen moeten ondergaan die deze ziekte eist..? Het gebeurde uiteindelijk , hoe dan ook. Ingrid overleed aan ondraaglijke pijn.
En nu..? Nu moet ik leren accepteren dat ik in tranen uitbarst bij het ontwaken in een leeg bed. Moet ik kracht en hoop putten uit de reacties op mijn weblog. Moet ik leren accepteren dat ik er moet zijn. Niet voor mezelf, maar voor anderen. Waaronder mijn kleine meid.
Ik wens het, ik wil het. Net zozeer als een spuitje dat mij een maand lang doet slapen.
Even rust…
