Het hoofd voorover
• donderdag, juli 23rd, 2009
Het is een jaar geleden dat de longarts op Ingrids vraag antwoordde dat hij niet in jaren sprak maar in maanden. Acht tot tien. Hooguit…
Je hart scheurt, maar ook dat van vele anderen. Sommigen snellen naar je toe, anderen kruipen weg, niet wetend wat te doen of te zeggen. Troosten blijkt een kunstvorm die niet iedereen beheerst.
Met Ingrids 45e verjaardag in het vooruitzicht besef ik dat ik met m’n dochter aan de hand door moet gaan, richting horizon. Hoe donker de kim ook is.
M’n hoofd gaat voorover. Denkend aan iedereen die er was bij het afscheid, en hopelijk een plekje heeft kunnen vinden voor het verdriet over Ingrids dood. Wees er niet voor mij, maar voor jezelf en je naasten.
Ik zal en probeer het ook zonder jullie te moeten kunnen. Al was het maar voor even…
Het is een jaar geleden dat de longarts op Ingrids vraag antwoordde dat hij niet in jaren sprak maar in maanden. Acht tot tien. Hooguit…
Je hart scheurt, maar ook dat van vele anderen. Sommigen snellen naar je toe, anderen kruipen weg, niet wetend wat te doen of te zeggen. Troosten blijkt een kunstvorm die niet iedereen beheerst.
Met Ingrids 45e verjaardag in het vooruitzicht besef ik dat ik met m’n dochter aan de hand door moet gaan, richting horizon. Hoe donker de kim ook is.
M’n hoofd gaat voorover. Denkend aan iedereen die er was bij het afscheid, en hopelijk een plekje heeft kunnen vinden voor het verdriet over Ingrids dood. Wees er niet voor mij, maar voor jezelf en je naasten.
Ik zal en probeer het ook zonder jullie te moeten kunnen. Al was het maar voor even…
