header image
 

Make a Memory

willemstad_800De zon probeert door te breken terwijl ik in Willemstad vanaf het havenhoofd over het water tuur. Zojuist weer een overleden kindje voor de Stichting Make A Memory gefotografeerd. Daantje kwam al na 24 weken… Het schier transparantje lieve hoofdje en tere lijfje staat voor altijd in mijn netvlies gebrand.

Afgelopen zaterdag een kindje van 29 weken. Het aantal opdrachten neemt toe, het betekent echter niet dat de kindersterfte hoger wordt. Het betekent dat de Stichting Make A Memory aan bekendheid wint, en dat is een goede ontwikkeling.

Het valt me op dat de getroffen ouders telkens van die lieverds zijn. Waarom zij, vraag ik me twijfelend af. Terwijl er zoveel lomperikken maar aanfokken en kinderen krijgen waar ze maar half blij ee zijn. Ik betrap mezelf op de botheid van deze gedachte, maar hij speelt toch even door mijn hoofd…

Gelukkig kan ik nu m’n maatje even bellen om m’n gevoelens te luchten. M’n blik dwaalt nog even over het kalme water alvorens ik me omkeer en naar m’n auto loop.  De dag wacht, ik rij weer naar m’n alledaagse werkelijkheid…

~ door Aad op 30 september 2009,.

7 Reacties to “Make a Memory”

  1. Wat verdrietig voor de ouders en broertjes en zusjes……Wat fijn dat er mensen als jij zijn die de herinnering aan hun kindje/broertje/zusje een beeld geven. En hoe zwaar dat ook voor jou is, is het goed. Heel goed. kus 10-eke

  2. Fijn dat de Stichting steeds meer bekendheid krijgt en jij je bijzondere werk kunt doen. Goed ook om te horen dat je iemand kunt bellen na zo’n fotoshoot, moet fijn zijn om even van je af te kunnen praten.

  3. Heel mooi dat men nu de mogelijkheid heeft een herinnering aan een zo droeve gebeurtenis te laten maken. Dat je na zo’n shoot even moet bijtanken is logisch, gelukkig heb je nu iemand gevonden bij wie dat kan.

  4. hoi aad

    knap van je dat je het kan en wil doen
    de ouders hebben zo een mooie herinnering,aan hun overleden kindje

  5. Ja, Aad je doet het toch maar “even” voor al die lieve mensen.
    Complimenten.

  6. AAd, jij zegt het: waarom zij?
    Diezelfde vraag had ik ook; waarom wij, terwijl andere…….
    Inmiddels leert het leven mij dat het “gewoon” zo is.
    En dat loslaten soms een gemene grap is die het leven ons oplegt.

  7. Echt heeel knap van je om dit te doen.

    ;)

Reageer;




 

grayscale.gif