Aad Meijer

Het was Xandra die me ooit attendeerde op het bestaan van de – toen nog jonge- Stichting Make A Memory. Ik meldde me meteen aan als fotograaf, al besefte ik drommels goed dat het geen makkelijke taak is die je daar te wachten staat.

Inmiddels zijn er al 78  fotografen uit het hele land aangesloten en gisteren kwamen we bijeen in Maarssen. Het deed goed om eens mensen te ontmoeten die met hetzelfde bezig zijn als jij: troostende foto’s maken voor de nabestaanden van overleden kinderen.

Dat het feit dat we bestaan steeds bekender wordt blijkt uit het aantal van maar liefst 15 portretseries per week, en dat aantal zal enkel maar toenemen.

Ik denk dat het daarom goed is om de aandacht op deze stichting te vestigen.

Meer over Make A Memory lees je hier…

Jaarlijks wordt in Roosendaal de Artisjok gehouden.

Op die dag sjokken alle vierdejaars leerlingen van de middelbare scholen door de stad en mogen culturele instellingen bezoeken. Ook Aad Meijer TKST & BLD was in het programma opgenomen. Iedereen mocht zich uitleven op de set als fotograaf, model of studioassistent.

Het werd een dolle boel, al viel me nu op hoeveel kinderen van die leeftijdsgroep zich niet kunnen/willen uiten. Dat is jammer.

Volgend jaar gaan we proberen daar iets aan te doen…

Twee…

Ik stuur nooit een foto in, maar kijkend door mijn foto’s, zag ik een foto voor je thema twee.
Dus bij deze mijn bijdrage voor Twee.
Twee meisjes, twee oranje bakjes, twee roze haarspeldjes, twee blauwe ogen, 3 jaar en gelukkig alweer twee jaar schoon.

Dit is zooooooooo leuk…

Is het ‘t Thema of het weer dat ieder massaal weer naar de computer doet kruipen..? Ik weet het niet. Feit is dat er nog nooit zoveel inzendingen op een fotothema zijn geweest dan nu het geval is. En dat doet goed.

Het stelt me ook voor een probleem: wat moet ik in ‘s hemelsnaam als thema voor volgende maand brengen..?

Bij deze mijn eigen inzending. Het is een primeurtje, want ik maakte em zaterdag voor m’n vaste wekelijkse rubriek in de krant. Hier de bijbehorende tekst:

‘Herfst in Roosendaal. Het waait in de stad. Winkelend publiek zoekt zich een weg van Roselaar naar Nieuwe Markt en Passage, van Dr. Brabersstraat naar Oude Markt en Raadhuisstraat. Het is een drukte van jewelste.

Twee meiden zoeken het verlaten Tongerloplein, waar de rust is weergekeerd na de zomerse Tongerlopleingeluiden. Even alleen, bij  het geritsel van de eerste herfstbladeren op het plaveisel…’

Het zal je maar gebeuren: een propvol schema, genoteerd in je computer die dan opeens ‘s morgens dood blijkt te zijn…

Niets knopje indrukken en aan de slag met die handel, maar gewoon niets. Niks, noppes, nada. Wat dan..? Op dat moment blijkt hoe afhankelijk je inmiddels bent geworden van je peecee, hoe blindelings je er te vaak op vertrouwt.

Gelukkig is mijn electronische hebben en houwen in beheer van een firma als Databyte, die dan ook heel attent drie uur later op je stoep staat op je uit de nood te helepen. ( Voeding kapot, stófzuigen mijnheer Meijer..! )

Inmiddels ben ik met een inhaalsslag bezig, en ook het webloggen schiet erbij in. De opdrachten stapelen zich op waardoor m’n maatjes gaan mopperen ( we zien je niet meer..!) en m’n vriendinnetje heel wijs kruizen in de agenda plaatst ( dan even niet, meneertje..!) Tenslotte moet de tuin ook winterklaar gemaakt en verdient dochterlief ook nog alle aandacht.

Het wordt een heftige herfst. Aanpakken geblazen…