Aad Meijer

Hairshoots doe je vaak in de studio. Vandaag echter niet.

Vandaag een uitgebreide hairshoot op lokatie, ditmaal dit oude lege fabrieksgebouw. Vijf modellen voor wie het de eerste keer was, een briljante kapster en een ware grootmeester in de visagie.

En dus wordt het toveren met de ambiance, en met je licht.

Hoogtepunt van deze intensieve dag was wel de ontmoeting met m’n jeugdvriendin Els, die ik al 35 jaar niet meer gezien had.

De tijd stond even stil…

Geen bericht = goed bericht. Dat geldt voor de afgelopen dagen.

Veel werk, weinig tijd voor andere zaken. Maar het gaat goed hier.

Morgen helemaal. Dan werk ik niet. En overmorgen óók niet. Hopelijk is er dan weer tijd voor m’n weblog..!

Verdorie, Léon heeft het wel érg snel geraden ! En ik had zo’n mooie serie toegevoegde links in gedachten….

Aan de Belfort-toren uiterst rechts op de foto kun je zien dat het inderdaad Sluis moet zijn, de plaats waar Johan Hendrik van Dale werd geboren. De Belfort-toren is de enige in Nederland.

Het te raden antwoord was ‘Dikke van Dalen’, maar het antwoord van Léon is zó warm dat ik het goedkeur.

Léon, mail me je maat en het adres waar je shirt heen moet. Gefeliciteerd..!

Jawel, daarrrrrrrr gaan we weer: De Beeldvraag.

Wie wint zo’n prachtig shirt zonder mouwen..?

Waar gaat deze foto over?  Ra ra ra politiepet…. Raad je nu al, of wacht je op de volgende hint..?

Bijgaand mijn bijdrage aan het thema van november.

Na een week van verdriet is het goed even weg te zijn. Even ergens anders.

De kust van Zeeland bood afgelopen dagen de letterlijke en figuurlijke frisse wind die even wat somberheid uit je hoofd blaast. Een prachtig laag zonlicht en indrukwekkende luchten vergezellen je op je pad.

Een pad dat moeizaam richting eindejaar loopt, een jaar dat naast haar absolute dieptepunten, toch ook zo veel moois bood.

We blijven lopen op dat pad, maar niet zonder voortdurend om te kijken…

Deze week is de Kunstkalender uitgekomen.

Afgelopen zondag was de officiële presentatie en het moet me van het hart dat ik rete-vereerd ben dat mijn werk er onderdeel van uit maakt. Het verzoek kwam na Ingrid’s overlijden en welke foto tekende mijn gevoel meer als deze…

Hoe wrang echter is het dat juist nu Yvonnes vader onverwacht moest overlijden. Het verdriet om het verlies van deze oprecht aimabele en vrolijke kerel is groot. Deze week van veel geregel en schuilen bij elkaar zorgt er tevens voor dat de dagen rondom Ingrid’s uitvaart zich weer zo helder in je geest manifesteren dat het de dag van gisteren lijkt.

Geluk en verdriet gaan hand in hand, je kunt er niet omheen. Geen begin zonder einde…

Dit jaar wordt een jaar dat nooit vergeten zal worden, al moeten we ons er nog even doorheen knokken.

Nog drie maanden aan de kalender. Hopelijk wachten er dan twaalf betere…

Soms val je met je neus in de boter. Zoals ik vanavond.

Voor één van m’n komende modellenshoots vond ik deze lokatie. Práchtig!  Waar vind je nog zo’n enorm oud pand waarvan de ramen nog niet stukgegooid zijn en de muren gevrijwaard van grafitti ?

Dwalend door dit hoge gebouw waan je je in een industriële kathedraal, waar de tijd gewoon op een moment stil is gaan staan.

De foto’s die hier gemaakt gaan worden zullen een lust voor het oog zijn, dat staat nu al vast.

Maar voor vanavond is de zware deur weer dicht, en stevig op slot.

En zo blijft de tijd er wederom stil staan…

De prijsvraag is opgelost, het antwoord geraden, het shirt vergeven.

Rolf heeft het goed gezien, het is de HQ-1, de stafauto van Dwight Eisenhower waar de fotograferende dames voor op de vloer gingen.

Als Rolf nu zijn maat en adres mailt, ontvangt hij per post het roemruchte TKST & BLD-shirt ( zonder mouwen…)!

( Saillant is dat Rolf ooit een dergelijk shirt heeft gedragen toen hij de beroemde Marathon van Terheijden ( NB) liep, en daarmee Studio TKST & BLD in de kijkerts bracht..! )

Willen jullie nóg een beeldvraag en daarmee de kans zo’n weergaloos shirt te bemachtigen, laat dit dan weten. Via dit weblog.

Het maakt ongetwijfeld de komende winteravonden tot onvergetelijk…

Hier de inzending van Mevrouw MikMak.

De foto is afkomstig uit haar portretserie ’365 times me’ , en het is behoorlijk de moeite waard daar eens naar te kijken. Aanrader..!