Het is een kunstwerk van de Chinese kunstenaar Xu Bing. Er staat een gedicht op van een Chinese dichter (11e eeuw). 76 stenen strekken zich uit als een smal wandelpad. Een woord per steen :
“Het leven raakt plaatsen zoals een zwaan met zijn klauwen sporen nalaat in de sneeuw vooraleer hij wegvliegt in westelijke of oostelijke richting. De oude monnik is dood en begraven onder de nieuwe pagode; op de oude muren zijn de gedichten die we schilderden onleesbaar. Herinner je nog het ruige pad, de eindeloze weg, onze uitgeputte lichamen, hoe onze kreupele ezel balkte.”
Tineke, het was onderdeel van de kunstroute die 1x per 3 jaar te zien is langs de Belgische kust. Beaufort, Kunst aan zee. Dit pad was deze zomer te zien in het Leopoldspark in Oostende en het was inderdaad heel mooi.
Welkom op dit weblog.
Het leven is veranderlijk, daar doe je niets aan.
Normaliter gaat dit weblog over bezig zijn met tekst, en met beeld. Fotografie als leidend onderwerp. Tekst als teken van virtueel samen zijn.
Toen we als donderslag bij heldere hemel in juli 2008 vernamen dat mijn vrouw aan longkanker bleek te lijden en nog maar een levensverwachting van acht tot tien maanden had, ging heel ons leven op z'n kop. Studio Tekst en Beeld in Roosendaal die we in dezelfde maand startten, moest ik vanaf toen alleen runnen.
Hier lees je hoe sterk een vrouw kan zijn, ondanks haar lijden. Hoe een puberdochter kan veranderen in een zelfstandige steun en toeverlaat voor een vader die voor z'n verdriet vaak geen woorden vindt.
Hier vind je ook virtuele vrienden, die al hun warmte en wijsheid hier achterlaten als sporen die nooit uitgewist zullen worden.
Dit weblog gaat over leven, met de dood in zicht...
- Op 19 maart is Ingrid toch nog onverwacht snel overleden, tot ons grote verdriet...-
Foto Thema maart
Lente !
Stuur je foto's naar weblog@aadmeijer.nl
Tweets
Net klaar met m'n rubriek. Nu gewoon even niets meer...of toch..? 1 week ago
Maartje
reageerde op
november 16th, 2009 om 08:33
10-eke
reageerde op
november 16th, 2009 om 08:35
“Het leven raakt plaatsen zoals een zwaan met zijn klauwen sporen nalaat in de sneeuw vooraleer hij wegvliegt in westelijke of oostelijke richting. De oude monnik is dood en begraven onder de nieuwe pagode; op de oude muren zijn de gedichten die we schilderden onleesbaar. Herinner je nog het ruige pad, de eindeloze weg, onze uitgeputte lichamen, hoe onze kreupele ezel balkte.”
Tooske
reageerde op
november 16th, 2009 om 09:35
10-eke
reageerde op
november 16th, 2009 om 09:43
Tooske
reageerde op
november 16th, 2009 om 10:44