Aad Meijer

Ik was het vergeten. Wat zoeken we eigenlijk..?

Een persoon, wederom…

Tussen twee kerstborrels door de eerste upload van de vierde Eindejaarsbeeldvraag, wederom voor het felbegeerde pak oliebollenmix.

Schot voor de boeg: ‘Weg van Muziek…’

Succes en fijne Kerstdag..!

Kapitein Carlsen. Door het blad Time uitgeroepen tot ‘Man Of  The Year’. Zijn schip maakte averij in een vreselijke storm. Een bemanningslid overleed, de rest werd gered.

Carlsen weigerde het schip echter te verlaten, maar waarom..? De vracht leek niet zoveel waard en zijn bemanning was immers gered..?

Vanuit Falmouth volgde de verzamelde pers de eenzame man op zijn schip gedurende Kerstmis en Oud en Nieuw. Een raadsel werd echter tegelijkertijd geboren…

10-eke wint de Oliebollenmix die per post haar kant uit zal gaan..!

Het jaar is nog niet om. Een volgende Eindejaarsbeeldvraag komt eraan…

Het is Kerstavond, een bijzondere avond, ieder jaar.

Toch is het een keer voorgekomen dat het oog van de wereld zich tijdens deze bijzondere dagen richtte op één personage… Met welke reden..?

Zomaar een kaartje… Zoë en ik krijgen er heel veel deze dagen. We zijn er heel blij mee, geroerd.

Kerstmis was en blijft een typisch Ingrid-feestje, het liefst met z’n allen dicht bij elkaar… een klein boompje in de kamer dit jaar, opgetuigd door Zoë met de blaasfiguren die Ingrid zorgvuldig met plezier verzamelde geeft wat licht.

Het Kerstontbijt was voor haar het belangrijkst, knus, net wakker, met voor ieder één cadeautje…

De olijfboom waaronder zij  nu rust is gekleed in wit, zij zou het prachtig hebben gevonden. Op de deurmat vallen kaarten. Vrolijke kaarten. Mooie kaarten…

Boodschapjes binnenin geschreven met liefde en belangstelling. Niet zomaar een naam, of wat namen. Nee, liefde met een hoofdletter L en belangstelling met een hoofdletter B. Dank daarvoor.

Helaas vaak zonder adres, en daarom dit berichtje van ons. De liefde en de warmte die Ingrid ons gaf komt nu via jullie, en dat doet goed. Heel goed…

Dankjewel, jullie allen. En ook voor jullie: mooie dagen en een gezond en gelukkig nieuwjaar…

Na een fotootje uit Dorst, nu een foto van ons hier aan de overkant van
‘t water. Wij hebben hier ook een flink pak sneeuw gekregen, en hoewel
het mooie plaatjes oplevert ben ik het nu wel weer een beetje beu. We
zouden namelijk vandaag met de Eurostar naar Nederland vertrekken, om
met mijn ouders, zusjes en andere familieleden de Kerstdagen door te
brengen, mijn verjaardag te vieren en het nieuwe jaar in te luiden.
Eventjes leek het erop dat het hele feest niet door zou gaan, maar nu
kunnen we dan toch morgen vertrekken. We zorgen ervoor dat we heel vroeg
in London zijn zodat we op de eerste, of misschien tweede, trein naar
Brussel gezet kunnen worden. Zorg jij voor goed genoeg weer in
Roosendaal zodat de trein naar Breda gewoon kan rijden? Alvast bedankt!

Maak er een zo goed mogelijke Kerst van!

De dagen die deze persoon ooit bekend maakten gaan komen. Onvermijdelijk.

Velen waren, en zijn tijdens deze dagen, helaas alleen. Maar zó alleen..?

Het zo begeerde pak Oliebollenmix ligt ingepakt te wachten. De postzegels zitten er stevig opgeplakt. Maar waar blijft het adres van de slimmerik die ziet over wie dit gaat..?

Kijk eens wat mijn ouders stuurden! Dit moet je bekend voorkomen….

groetjes,
Eveline

Noot: vaste bezoekers van dit weblog herinneren zich nog het huisje van de stokoude kluizenares Sjoke in Dorst. Na haar overlijden betrokken mijn zwagertje Marco en mijn schoonzusje Sabine haar schamele huisje.

Erg comfortabel is het er niet, maar zolang ze lekker dicht tegen elkaar kruipen schijnt het vol te houden te zijn.

Hun derde kindje is inmiddels reeds op komst… 

Bij gebrek aan een heuvel dan maar zo…