Aad Meijer

Ook een mailtje van HDL gekregen..?
Bij mij legde de nep-pakbon m’n complete pc plat. Ik ben er dus een paar dagen zoet mee, eer ik weer online kom…

I’ll be back…

Hoe opmerkelijk kan een weblog werken…

Ineens werd ik gemailed door een vriendin uit een ver verleden. Een van dertig jaren her. Kaatje Buff.

Ze ‘ontdekte’ mij op internet.

In mijn leven heette ze nog Andrea, de opgewekte bakkersdochter uit Tilburg. Nu is ze bijna net zo oud als ik en hoedt ze ganzen. Ze schrijft er ook over, zodat gans de wereld het kan weten.

Na haar telefoontje lijkt het alsof de tijd simpelweg even heeft stilgestaan. Meer niet.

De foto heb ik geleend van haar website, al mag dat officieel niet. Hij toont een paar van haar 21 ganzen en haar Peter.

Welkom terug in mijn leven, Dreetje..!

Was het eerst Zoë die geveld was, vannacht hield m’n eigen buik me op vervelende wijze uit m’n slaap.

Het warme bed werd onverhoopt vervangen door een koude wc-vloer en God, wat kan een mens beroerd zijn… Alle controle is weg, en de ellende komt er aan alle kanten uit. De rest van de dag breng je dan horizontaal als een uitgeknepen dweil door. Je kunt niets meer, voor zover je dat nog willen.

Aan allen buikgrieperigen deze dagen: Veel sterkte, en groeten aan je wc-pot…

Magic woods.

I finally got proof that magic really happens. 

Het thema van deze maand ‘Glans en Glimmers’, komt maar niet op gang.   Jammer, het lijkt me zo’n leuk onderwerp.

Maar ik ga wel ‘vrij’ aan de slag. Drie van deze glanzende, glimmende puntmutsen sloeg ik op de kop bij een kerstmarkt in een tuincentrum. Het is gaas volgespoten met kleine glimmende bolletjes en glittertjes. Het lijkt me mooi om hier m’n model mee aan te kleden. Eén puntmuts als muts, de rest ga ik gebruiken om haar verder aan te kleden, als sieraden en zo. In mijn voorstelling ziet het er heel mooi uit. Nu nog uitvoeren…

Laat jezelf ook eens inspireren door iets wat blinkt, fotografeer het en verras jezelf en ons ermee in deze donkere maand..!

Ik kan het niet helpen: vandaag heb ik een warm gevoel. Behoorlijk warm.

Vandaag ontdekte ik in het winterpaleis van m’n parkietjes een ei. Het lag daar, zomaar. Een écht ei. Klein, maagdelijk wit, schoon en stil tussen alle frutjes in die parkieten nu eenmaal op de vloer leggen.

Een eitje in de winter. Dat doet goed. Het staat voor heel veel gevoelens die allemaal iets positiefs in zich herbergen.

Waarom dan een foto van een Narcis..?  Tja, ik wil de paarlustige parkietenmama verder niet storen, voel me een voyeur. En de narcis moest ik toch vandaag vanwege m’n professie maken. Dus die heb ik gekocht en netjes in de besneeuwde houtkorf naast de parkietenkooi gezet.

Het is geen Winter, het is geen Lente. Het is Wente..!

Het zat er niet meer in qua webloggen, de afgelopen dagen. Geen tekst in m’n bol, geen puf ook…

Maar ik probeer het maar weer eens. Deze week valt er eindelijk eens wat tijd vrij, dus kan ik lekker doorwerken aan m’n boek. Roosendalers kunnen intussen wellicht een kijkje in Galerie De Kring gaan nemen..?

De bijeenkomst van aanstaand weekend kan niet doorgaan. Door het verplaatsen van zondag naar zaterdag zijn een aantal gasten verhinderd en over zondag hoor ik weinig meer.

Echter, voor hen die sowieso die borrel eens willen komen doen, je bent van harte welkom..! Mailtje naar weblog@aadmeijer.nl en we zien elkaar. Bij voldoende belangstelling kan er ook een Nieuwjaarsborrel voor het CLLCTF plaatsvinden.

Gezelligheid kent geen tijd, toch..?