Aad Meijer

Een lach, en, egocentrisch als ik ben, uiteraard een van mij zelf…..

Hartelijke groeten

Eef

Ik maak graag portretten, wellicht veel te graag. M’n werk valt op, men wil meer van me weten.

Morgen ben ik uitgenodigd voor een paginagroot interview, dus moest mijn koppie vandaag in de kouwe wind op de foto. Ik schrok er een beetje van. Normaliter zie ik mezelf alleen ‘s morgens in de spiegel en dan zie ik wat de nacht met mij heeft gedaan. Althans, dat denk ik…

Want ‘s middags om vier uur ( foto) zie ik er nog even bescheten uit. En oud. Vooral dat laatste.

Maar laat het de pret niet drukken, het is nu eenmaal zo. We gaan allemaal de Weg van Weggaan, dus doet de tijd haar werk vol ijver.

De jeugd voel ik nog steeds  in me. Vol kracht, vol elan.

Ik ben alleen wat sneller moe…

Deze foto had ik vandaag op m’n eigen logje gezet en kreeg gelijk de reactie van 10-eke “die kan zo door naar Aad!” Dus bij dezen Robin haar boventanden zijn, na héél lang zeuren, eindelijk door en dit was de eerste keer dat ik ’t goed op beeld kon vastleggen.

Merel van ‘Mooi Geknipt’ uit Etten Leur heeft vandaag de felbegeerde Rusk Award gewonnen met dit kapsel.

De shoot hiervoor deed ik onlangs in het oude ketelhuis van de suikerfabriek in Zevenbergen.

Chapeau Merel. Mooi geknipt..!

Afgelopen zaterdag met Wil wezen vissen in de mooie mistige Achterhoek.

Volle rugzak met broodjes, thermosfles gevuld met soep, stroopkoeken en koffie.

Hengels opgetuigd, stromende beek, de lach van je vrouw, wat wil een man nog meer. 

Hand in hand al vissend en kussend door het Achterhoekse land.

We waanden ons weer even 16 lentes jong.

Vandaag en beetje vrolijkheid in een grijze donkere parkeergarage in Breda…

Fotografie is niet makkelijk. Modefotografie dus ook niet.

En wat als je opdrachtgever wenst dat er in geen geval gebruik van modellen gemaakt mag worden..? We leefden naar vandaag toe met deze vraag in ons achterhoofd.

Als oplossing kleedden we een zwarte paraplu uit totdat alleen het geraamte overbleef. Dat hingen we aan het plafond van de set op, met daaraan de kleding. Met dun visgaren positioneerden we een en ander tegen een zwarte achtergrond. Pielwerk, maar het lukte.

Om er wat dynamiek in te brengen zetten we de blower op vol vermogen eronder. Het idee van vliegende jurken is niet van mij, maar van Fabiënne. De vliegende jurken boven het strand van deze creatieve loot aan de Cllctf-boom zijn adembenemend mooi moet je weten.

Het nadeel van het met wind werken is dat je niet alles onder controle hebt. Het betekent dus lang werken en veel schieten.

Of een beetje geluk hebben…

Vandaag een enorm lange werkdag, die zou eindigen met een avondrepo in Bergen op Zoom. Met carnaval heet het daar Krabbegat en carnaval heet Vastenaovond. Bergenaren dragen doorgaans gordijnen als versierselen, maar dat terzijde.

Vroeg in de avond staken twee schuifelende silhouetten de donkere Markt over, en ik kon het niet laten ze achterna te snellen. Het beeld was te mooi om zomaar in de nacht op het verlaten natte plein te laten verdwijnen.

Het werd m’n mooiste foto van vandaag….

Even getwijfeld of ik hierover zou schrijven, maar toch…

Mijn opa was kapper. Een echte met een salon annex sigarenmagazijn. Hij zal vast niet duur zijn geweest in zijn tijd, en de pay off was ‘De tijd zal het leren, hoe wij u knippen en scheren.’

Gisteren was ik op repo en passeer een nieuw winkeltje met achter het raam een vlijtig knippend kappertje. Achter het raam een aviertje geplakt met de tekst ‘knippen 10 Euro’.

‘Een foto waard’, dacht ik en stapte binnen. De man komt uit Litouwen, spreekt geen talen maar is heel vriendelijk en wil mij best knippen. Voor dat tientje wast-ie m’n haar, knipt, wast nog een keer, fóhnt en verzorgt hij het, terwijl ik twee bakken koffie van em mag leegslobberen.

Thuis lacht het vrouwfront me een beetje uit om mijn ‘Oostblokkoppie’ maar ik vind het netjes zo.

Ik heb hoogstens een verbaasd hoofd sinds die knipbeurt. Want zoveel vrolijkheid en vakmanschap voor een tientje, waar vind je dat nog..?