Aad Meijer

Vandaag was ik op pad voor een zorgpublicatie.

Zorg is mensenwerk, en ik portretteerde diverse vakmensen die zich vol overgave met hun beroep bezighouden. In één van de ziekenhuizen ontmoette ik mevrouw W.  Zij is patiente en wilde wel meewerken aan een portret dat ik voor ogen had van haar verzorgende. Het werd een leuke sessie. Mevrouw W. had humor. Echte humor.

Als dank wilde ik haar een foto sturen. Misschien leuk voor uw kinderen, was de toevoeging.

Op dat moment sprongen de tranen bij de goedlachse mevrouw W. in de ogen.

Vandaag bleek de sterfdag van haar zoon te zijn, die op jonge leeftijd was gestorven. Ook haar man was ze vroeg verloren…

Het werd een moment stil in de kamer, en ik vertelde haar mijn verhaal. Hoe ik me deze dagen doorwrong omdat het vrijdag een jaar geleden is dat Ingrid overleed. De lente mocht ze niet meer meemaken.

“Dus ook jij weet hoe het is om te kiezen voor één letter.., verzuchtte mevrouw W.. ‘Eén letter..?’ vroeg ik..?

‘Ja, één letter. Wil je doorgaan of wil je doodgaan..?’ mompelde ze terwijl haar ogen door het grote ziekenhuisraam de horizon opzochten. ‘Ik koos voor doorgaan…”

Ik bleef lekker babbelen met mevrouw W., totdat we samen weer lachten.

En bij het afscheid dacht ik: ‘misschien is mevrouw W. té wijs, en ligt ze daarom hier.

 Te wijs. Wat kun je daar ziek van zijn…

~ door Aad op 17 maart 2010,.