Aad Meijer

Het leuke van portretfotografie is dat je ook mensen voor je lens laat plaatsnemen die iedereen wel kent. Deze keer wel een heel leuk persoon, met wie je koffie kunt blíjven drinken.

Leuk om een spelletje van te maken voor een regenachtige avond: wie o wie hebben we hier nu weer..?

Nou-nou-nou..?

Vanmorgen stond ik weer met m’n giechel in de krant, hetgeen betekent dat het aftellen naar de Opening van de expositie is begonnen. De affiche hierbij is ontworpen door Peter van de Linden, en op het feest zelf zal live bluesmuziek klinken van Mc Anthony & Friend.(!)

Ik zie er naar uit: de geportretteerden stonden op mijn wensenlijstje, de accomodatie ‘leeft’ . Mijn verhaal rond het tot stand komen van de portretten zullen vanf de opening te lezen zijn op de webstite van www.lichtzinnig.org, en doorgeplaatst worden op dit weblog.

M’n spijkerbroek heeft weer een diepzwart tintje in de wasmachine gekregen en m’n hemd is gestreken. Nu alleen nog een gaatje vinden om naar de kapper te gaan.

Kennelijk moet ik zelf ook een ‘plaatje’ zijn…

Hier is-ie dan, mijn eerste foto met de Spinner.

Mijn Spinner draait iets meer als 360° blijkt, en levert foto’s van 21 cm hoog met een breedte van 1,5 m tot 2 m op. Het resultaat is heel amusant, soms wat abberaties maar dat geeft wél meerwaarde aan dit lomo-beeld.

Op de meeste foto’s zie je mensen op terrassen naar mij kijken met een blik van ‘die is gek’…

Klopt ook wel, want het is een vreemd zicht als je een fotograaf gebogen op zijn knietjes een foto ziet maken, zonder door de camera te kijken. En wat blijkt..? Bukken helpt niet eens, op al mijn foto’s is mijn verbaasde voorhoofd te zien met het handje dat subtiel aan het touwtje trekt. ( zie vergroting…).

Maar al met al, met dit toestel ga ik veel plezier beleven. Bijzondere beeldvorming, aparte kleurtjes en ouderwets gespannen uitzien naar het resultaat. Immers, we fotograferen hiermee weer op film, dus niks geen display om je beeld te checken.

Een aanrader, dit speelgoedje..!

Heb jouw link gevonden via Smarts, en dat al een flink tijdje geleden.

Bezoek zo nu en  dan jouw site.

Bijze leek mij wel eens leuk om zelf een foto in te sturen voor jouw foto thema van September.
Weet niet eens of die open staat voor vreemden, maar dacht, ach doe eens gek

Ben zelf al sinds mijn jeugd gefascineerd door mooie foto’s en het maken ervan,

maar pas sinds 15 mei dit jaar , de dag dat ik mijn eerste DSLR kocht, een Sony Alpha 380 echt

heel serieus er mee bezig en vrij ambitieus als ik eerlijk ben.

Het fotograferen was iets wat ik al heel lang wou, en na jaren lang het volgen op internet de site van

o.a. Smarts en als groot fan van het werk van Erwin Olaf, heb ik na jaren het dus aangedurfd ook de stap te wagen.

In korte tijd heb ik al het nodige verder geinvesteerd in mijn foto uitrusting

en in een paar maand tijd al aardig wat bij geleerd  Maar tevens nog een heel lange weg te gaan.

Maar goed,  ik heb dus mijn stilleven inzending als bijlage bijgesloten.

Ik tilt..? Welnee…

Tilt is de titel van de enorme foto-expo in Breda waar ik helaas alleen maar langs kan lopen, inplaats van te bezoeken. Mijn wereld is momenteel een grote toverbal waarop alleen maar gewerkt moet worden en van alles geregeld. Geen tijd voor wat-dan-ook..!

Grinnikend beweert Mevrouw mijn Vriendin dat ik het zo druk heb als een boer met één koei ( voor niet Brabanders: ‘Koei’ is een vrouwelijk rund, met wel vier tepels…).

Kortom, er is weinig tijd om te webloggen, hoeveel er ook te melden is, hoevele plaatjes te tonen…

Verzoek aan de vriendin van Smarts die haar prachtige stilleven inzond: wil je het aub nog eens doen, ik ben je mailtje kwijt…

Voor ieder: blijf niet weg. Ben zo terug…

Als de dagen ineens kort zijn, en de nachten evenzo, dan staat er maar één ding vast: de tijd gaat te snel…

In elk geval te snel voor alles wat je zou willen doen. Schrijven op dit weblog bijvoorbeeld. Leuk om te doen, maar wanneer..?

Naast het werk wachten er twee oktober-exposities: de leesportrettenserie in Parrotia in Roosendaal en de prolongatie van ‘Rozentaal’  in de Expositietuin in Oud Gastel.

In deze prachtige open expositietuin koos ik vanmorgen deze mooie wilgenhoek uit om de tien grote prenten ten toon te stellen. De werken zullen prachtig tot hun recht komen, weer of geen weer.

En intussen blijft de tijd vliegen.  Als wolken aan de lucht…

Vette happen, lopende lichtjes, veel te dure paling, plakhandjes, grote pluche beesten, joelende geluiden…wie maakt dit rijtje af..?

Roosendaal in de ban van de kermis: gezelligheid kent geen tijd..!

De afgelopen dagen in Zeeland gewerkt en tijdens een rustpauze in een klein cafeetje in Westdorpe inspiratie opgedaan voor het Thema van deze maand: Stilleven.

Stilleventjes kun je overal tegen komen, of je arrangeert er zelf een. Leuk om te doen en het geeft vaak verrassende resultaten.

Doen dus..!