Aad Meijer

Flaneren in een winters Antwerpen. Ingrid genoot altijd ervan.

Nu vandaag met m’n kleine meid langs de oever van de Schelde. En natuurlijk winkelen. Voorál winkelen…

Het weer is heerlijk, een laag ijl winterzonnetje verwarmt de terrassen, voor zover de gasbranders dat niet doen.

Op het eind van de dag voel je in een warm en knus Argentijns eethuisje de pijn in je voeten én je portemonnee.

Maar dagen zoals deze zijn onbetaalbaar…

Terug naar de destilleerderij.

Ik vond daar deze trap.

En voor hen die mijn wens nog niet in hun gleuf hebben ontvangen het volgende:

Deze trap verbeeldt mijn wens voor het Nieuwe Jaar 2011.

Speciaal voor hen die niet weten of hen licht wacht, of een troebele toekomst… En met hen bedoel ik speciaal mijn oom Aad, mijn tante Ria en hun kinderen. En webvriend- en vriendin Palisa en De Prinses, en hun naasten. Zij allen weten wel waarom.

Vergeet niet dat de trap bestaat, waar je em ook vinden zult. Want ineens is-ie daar. Ook als je em niet meer verwacht.

Zomaar ineens…

En je hoeft alleen maar de eerste trede te nemen…

Het kan nog net denk?

Brrr, ijs-, en ijskoud: kerstmarkt in het Zuiderzeemuseum!

Noot: Kouwe vingers links..?

Bijgaand een foto van een wielrenner die het erg koud had na de afdaling in de stromende regen van de Mont Ventoux afgelopen september tijdens de benefietrit voor Stichting Make a Memory.

Warme groet, Tooske

Gisteren in een leegstaande destilleerderij geweest.

Het opvallende van dergelijke gebouwen is dat het lijkt alsof ze halsoverkop verlaten zijn. Dat maakt foto’s maken des te boeiender, de tijd lijkt er stil te staan.

Hier een plaat van het keukentje.

Een mooi onderwerp voor volgende maand, of zelfs het volgende jaar: ‘Een kijkje in de keuken’.

Je kunt dit letterlijk, of figuurlijk opvatten. Ga je gang, en maak er iets moois van..!

Je kunt zoals gewoonlijk je resultaat kwijt aan weblog@aadmeijer.nl !

Zijn we er klaar voor?

Ik bijna. Op wat akkefietjes na kan wat mij betreft het feest beginnen.

De koe en het konijn liggen in goudgeel sop bellen te blazen, de lampjes branden.

De kerstkaarten is een ander verhaal. Elke morgen voor het werk schrijf ik een stapel, en breng ze braaf naar de oranje doos bij de Primera.  Zo zal dat nog een aantal dagen gaan. Zij die onze wens verwachten: hij is onderweg. Of hij komt nog.

Volgend jaar hoop ik de adreslijst op orde te hebben. Nu is het nog zoeken, zoeken en zoeken…

Maar voor nu: Fijne dagen, oprecht fijne dagen. Voor hen die nu tegen een ziekte moeten vechten: geniet, probeer het. Geniet van elkaar, elkaars liefde. Het is zó belangrijk.

Fijne dagen. Met elkaar. Kerst zit in ons allen..!

Kerst in Roosendaal. De Gemeente doet er alles aan om er een sfeervol feest van te maken.

Ik mag het fotograferen, en dat doe ik. Zingende koren, muziekmakende kerstmannen en sfeervolle verlichting. Oliebollen en schaatsen.

Op avond 1 stapt er een man uit het duister en dreigt mijn camera in elkaar te slaan als ik blijf fotograferen, terwijl ik enkel een overzichtsfoto van een verlichte Nieuwe Markt aan het maken ben.

Op avond 2 worden mijn dochter, vriendin en ik tot tweemaal toe lastig gevallen door een groep jongens van een andere nationaliteit. In ons gezicht klinken de termen kuthoer, hoerendochter in het accent wat iedereen wel kent en verafschuwt. Tegemoetkomende mensen keren om, wegwezen hier. Ik wordt in m’n gezicht gespuwd door snotjongens die nog tot onder mijn elleboog komen.

Volgende keer gaat er extra bagage mee in mijn fototas…

Vrolijk kerstfeest, Roosendaal..?

Het is bepaald geen warme douche wiens druppels ijskoud en dreigend tegen de ramen slaan.

Buiten staat de kerstboom met z’n lichtzinnige ledjes naar binnen te zwaaien, maar ik zwaai niet terug.

De regenspetters zijn keihard en ijskoud. Het regent onophoudelijk. Het lijkt zo’n regen waarna er geen zonneschijn lijkt te komen. Zo’n altijddurende plensbui.

En alles lijkt vandaag te huilen. Onophoudelijk.

Het scherm van m’n computer, m’n mailbox, m’n toetsenbord…

Laat Kerstmis voor iedereen een beetje licht en warmte brengen…

Ook dit jaar treden we als Stichting Lichtzinnig naar buiten met een leuke prijsvraag, verpakt als wens. Ook voor ons is de subsidiekraan dichtgeknepen, maar dat mag de pret niet drukken. Geen grote prijzen, maar wél leuk om mee te doen..!

Verzin een leuke dialoog tussen de twee engeltjes en stuur die naar dit weblog, of naar de de site van onze stichting: www.lichtzinnig.org .

Zoals altijd bij onze prijsvragen zal ook deze keer de eeuwige roem je niet ontgaan..!

Thema brrrrrrrrrrrrr

Hoi Aad weet niet of dat het was is om te plaatsen!!

 Hiet zaten de mannen afgelopen zaterdag in de arena naar ajax-nec te kijken

terwijl het dak dicht was was het toch wel koud

Kijk maar of dat het in je thema past

 @ Monique: Zonder sneeuw of ijs ziet het er al koud uit..!