Aad Meijer

Hallo Aad,

De maan scheen zo mooi gisteravond dat ik een poging heb gewaagd.

groet, Tooske

De telefooncel.

Zoiets gewoons, of toch niet..?

Mijn vrije tijd is schaars, en heet daarom ‘quality time’.

Het liefst door te brengen met Mevrouw Mijn Vriendin. babbeltje, borreltje, samen blij zijn.

Of wegduiken in jezelf. MVM vreet boeken, ik bijt me vast in mijn spoorbaan. Ik bouw em in de jaren 50/60-sfeer. Veel research, veel geprul…gedachtenloos bezig zijn.

Momenteel De Telefooncel. Iets ‘normaals’ in die tijd.

Voor me ligt een messing bouwplaatje, iets minder dan twee centimeter groot.

Maar voor de hedendaagse adolescenten en opkomende jeugd..?

Wat is dat? Een telefooncel.

Ow..?

Daar kon je in bellen als dat nodig was.

Hoe dan..?

Nou gewoon, kwartje erin en als dat niet genoeg was meer kwartjes bijvullen.

Kwartje..?

Ja, kwartje,  25 cent.Dat was een muntstukje, maar dat is er nu niet meer.

Vreemd, bellen in zo’n hokje…

Ach, het was normaal. Soms moest je opschieten omdat er een rij mensen stond te wachten die ook moesten bellen.

Doe normaal..!

Nee, echt. Vooral op campings wachtte vaak een rij boze mensen hoor, als je met je vriendinnetje wilde babbelen.

Gewoon buiten in zo’n hokje..?

Ja, gewoon buiten in zo’n glazen hokje…

Tja, mijn dochter zit op de Universiteit in Twente.

Maar de telefooncel..?

Nooit van gehoord…

De zijlijn.

Hoe moeilijk is het daar te staan. Toekijkend, wachtend. Zien hoe jouw partij verliest.

Mijn zijlijn ligt deze maand dichtgekrijt voor me. Wachtend hoe mijn 82-jarige moeder de weg richting kist of kasplant gaat inslaan. Je bent toeschouwer, jouw invloed is geen enkele.

De grote, trotse vrouw van ooit is een schromplig paarsbevlekt koppie in een ziekenhuiskussen. Opperdepop. Niets meer om naar uit te kijken.

Draai ik me om van de zijlijn zie ik mijn grote vriend en mentor Jac linders, de zo succesvolle kinderboekenschrijver. Hij steunde mijn wijze van schrijven zo zeer, en des te meer mijn zelfvertrouwen, ooit.

Maar ook hij is gegrepen door dezelfde ziekte die Ingrid , ondanks al haar kracht en weerstand, wegnam.

Aan de zijlijn zijn de dagen voor Kerst extra donker.

Het nieuwe jaar zal zich aankondigen in stilte.

Een oorverdovende stilte…

Een nieuwe maand, een nieuw fotothema: ‘Dit is December’

Ik keek naar mijn fotoresultaten in deze maand een jaar geleden, en kwam deze tegen.

Hoe ziet jouw december eruit..? Daar gaat het om.

Wij zijn benieuwd..!