Aad Meijer

Het betekent een tijdje je kaken op elkaar houden tegen de buitenwereld maar uiteindelijk is het dan zover. De dochter van Mevrouw Je Vriendin stopt een klein zwartwit-fotootje in je handen met daarop een alien-achtig wezentje waar jij dan straks opa van zult zijn.

Ik hè, opa..(!)

OpAad, zullen we maar zeggen.

Ik merkte al enige tijd dat ik wat meer moeite had met in beweging komen ‘s morgens, en dat ik zo na lunchtijd toch wel snakte naar een klein dutje. Voor het feit dat ik een opa word is dus geen zwangerschapstest nodig.

Het feit is er. Nieuwe kwartjes, nieuwe prijzen.

Ieder nieuw leven is een kans op nieuw geluk. Dus opa gáát ervoor.

Maar ik moet eerst even rusten hoor…

Je beseft pas hoe groot en hoe zwaar je teevee eigenlijk is op het moment dat je hem van de muur moet halen en terug brengen naar de winkel.

Dat was mijn wijsheid van vandaag na mijn tocht naar de Bredase Mediamarkt met mijn kapotte bewegende schemerlamp.

De tweede wijsheid is dat als je één emmer omgooit je er tien moet opdweilen, wil je vloer weer droog zijn.

Deze wijsheid stak de kop op toen ik bij thuiskomst mijn eigen weerspiegeling in de plavuizen ontwaarde. Nat..?

Het aquarium zag er leeg en troosteloos uit. Barst..!

Was ik Mozes geweest, dan had ik mijn stok ten hemel kunnen heffen om deze zee te doen splijten, nu restte mij alleen het handdoekenkastje.

De vis wordt duur betaald…