Aad Meijer

Onder m’n hoedje hangt m’n paparAadzi-jas zich een beetje te vervelen.

Het leven neemt z’n normale gangetje weer. Mevrouw mijn vriendin heeft zich vol ijver op de taak gestort mij weer terug te toveren in de hoedanigheid van alledag.

Dat betekent allereerst scheren, tot de vellen er bij hangen. Dan de muppetharen uit m’n wenkbrauwen trekken. Hun korte en eigenwijze leventje zit er weer op. Dan moet  alle haargroei uit de oorholtes getrokken worden. Deze natuurlijke oorwarmers hebben hun taak goed volbracht, maar toch…

Dan krijgen de flora en fauna in mijn neusgaten een snoeibeurt van jewelste. En jawel hoor, de weelderig gegroeide bakkebaarden die mij zó een hoofdrol in de Onedin Line zouden kunnen verschaffen vallen ten prooi aan een doordringend zoemende tondeuze, die op standje -1 lijkt te staan.

Een verbaasd blikkend blotebillengezicht kijkt mij aan in de spiegel. Er wacht nog een beurt bij de kapper.

Mijn camera’s krijgen een sopje. Bier, borrels en straatvuil hebben ze plakkerig en vuil gemaakt.

Vandaag wachtte weer het echte werk.

Geen happy snapping meer vandaag.

Carnaval is fijn, maar er wacht altijd wel een deadline…

~ door Aad op 22 februari 2012,.