Jac Linders. De koning is dood…
Natuurlijk was Jac Linders stomverbaasd
toen God ineens in zijn kamer stond.
Daar kwam nog bij dat God verdrietig was.
Teleurgesteld…omdat de schrijver nog nooit
een boek over hem had geschreven.
Dus wat deed Jac ?
Hij begon meteen.
Hij rijmde er flink op los en nu is God dik tevreden.
Zeker weten.
( Tekst uit nog niet gepubliceerd boek ‘God op rijm’)
Jac Linders was mijn vriend en mentor. Ik heb hem leren kennen toen ik een verhaal over hem moest schrijven.
Jac schreef stapels boeken, verzon de reclame over de kleuters van Venz ( ‘Het hagelt, het hagelt, grote korrels Venz…’) en schreef teksten voor Sesamstraat en publiceerde wekelijks zijn sprookjes, waar hij zelf bij tekende.
Hij was niet alleen mijn vriend, maar ook mijn mentor. Hij bevestigde mijn geloof in mijn eigen schrijverij.
Jac opende mijn Studio, en leed met me mee toen Ingrid vlak daarna stierf.
Wij waren close, totdat zijn ziekte hem noodzaakte bedlegerig te worden. Hij weerde alles en iedereen.
Hij moet zich vreselijk hebben gevoeld toen we voor altijd afscheid moesten nemen. Jac, moe en fit tegelijk, in zijn pyama. Mij zijn laatste boek ( met opdracht) in de handen duwend.
Hij schreef niet meer, belde me niet meer, en dagelijks wandelde ik met m’n cameratas aan m’n schouder onder zijn balkon door. Het balkon waar hij altijd werkte en mij breed zwaaiend begroette.
Het balkon bleef leeg, en zal dat altijd blijven.
Het maakt mijn gang voor altijd zwaarder…














José reageerde op mei 9th, 2012 om 08:16
10-eke reageerde op mei 9th, 2012 om 08:38
Sterkte Aad , denk deze week ook even extra aan jou.
betty reageerde op mei 9th, 2012 om 21:35
Sterkte met alweer een verlies.
Eveline reageerde op mei 9th, 2012 om 22:02
Ton reageerde op mei 11th, 2012 om 10:08
Jac zou een simpel wegwerpgebaar hebben gemaakt: ‘ga weg en bekijk de wereld en de mensen zoals je altijd doet. Ga hier niet zitten grienen…’
Ik heb in de dagen na zijn dood een paar belangrijke beslissingen genomen betreffende mijn leven. Strepen en punten.
Woensdag verschijnt mijn Groot Memoriam in de krant: Koning van het Kleine Leven. De 409 woorden die het beslaat zijn nog steeds te weinig, maar geschreven in tranen, een moment nadat zijn ademhaling ophield.
Ook daar moest een punt gezet, een streep getrokken.
De inkt van Jac is verdampt, de mijne is nog nat.
Nu die pen er nog in…
Aad reageerde op mei 11th, 2012 om 20:07
10-eke reageerde op mei 11th, 2012 om 20:25