Aad Meijer

De laatse carnavalsdag is goed gevuld. De kiendermiddag, de kienderoptocht én de afscheidsreceptie van Priens Ries.

Lijf en leden laten weten dat het maar goed is dat het er bijna weer op zit. Het voortdurende gezeul met fototas en camera’s geeft me een moe, maar voldaan gevoel.

Het waren vier dagen van weerzien van oude bekenden, het leren kennen van nieuwe mensen in een kleurrijke en vrolijke stad.

Ditmaal dus veel foto’s van kinderkoppies in de impressie van dinsdag.

Vanavond had paparAadzi de eer aan te mogen zitten aan het diner dat de gehandicapten van woongemeenschap Sterrebos aanboden aan de Prins en zijn gevolg. Een traditie van jaren her, dat niet alleen muzikaal, maar op verschillende manieren door dweilband Van Gin Kaante gesteund wordt.

De woongemeenschap heeft een eigen Prins, met een eigen gevolg. Viert een eigen carnaval. Maar waren wél de sterren in de grote Optocht, waar zij helaas door de jury met een trieste een-na-laatste-plaats weer hun eigen bos ingestuurd werden…

Terecht daarom een mega-grote beker voor de blije bewoners, en een huisorde voor de mensen van Van Gin Kaante.

En zo leven de Sterrebossers hopelijk nog lang en gelukkig in hogere carnavalssferen…

Het lijkt voor de buitenwereld vaak niet zo, maar in Roosendaal is carnaval een heus kinderfeest.

Nu is  dat niet vreemd in de rijke Roomse cultuur, maar ditmaal is het bedoeld in de positieve zin.

Vandaag Leutmart.

Kinderen komen met opa’s en oma’s, papa’s en mama’s naar de Markt waar ze eindeloos plezier kunnen maken en spelletjes doen. En prijzen winnen..!

Maar zoals altijd verzamelden alle ooms, tantes, buurvrouwen en hun mannen zich aan de zonzijde van de Markt. Want daar is het goed toeven terwijl de dweilbandjes hun lippen kapot blazen.

Last van de warmte..? Ach, de tap is op een armlengte afstand…

Uiteraard is er een serie plaatjes te zien, en wel hier..!

Het motto mag dan ‘Ziede Sterre?’ zijn, niet alles blinkt en straalt rondom De Optocht.

PapparAadzi legde naast vele andere sippe momentjes deze twee tafereeltjes vast: Zien we hier een indiaan en zijn compaan, of een nieuwe versie van Waldorf & Statler..? Daaronder een Sterretje dat even gedoofd lijkt.

Laten we hopen dat ze snel weer twinkelen zal..!

De eerste dag is gedaan. Roosendaal is weer Tullepetaonestad!

PapparAadzi, Mamaradzi en verslaggeefster Jsee gingen op pad.

Een impressie vanaf de ochtend op het station tot de vroege avond bij het Raadhuis is hier te zien.

Zoekt oe Ster..!

De dag begon zo mooi.

Lekker temperatuurtje, matig, maar vrolijk zonnetje.

De Prins zou als een stralende ster de sleutel van de stad in ontvangst nemen.

Roosendaal juichte.

Roosendaal werd weer Tullepetaonestad toen de optocht door de straten trok. Groot feest zoals elk jaar.

Carnaval vier je op straat. En geen mot- of miezerregen kon daar iets tegen doen.

Je biertje wordt een paar graadjes koeler, maar het grote onderonsje van de Tullepetaone brengt veel warmte…

Zo, dát was nieuws vandaag.

‘Lid van het koninklijk huis onder lawine bedolven’. Verder geen info.

Zou het Willem Alexonder zijn, of Johan Vriezo ?

Johan Vriezo kan niet, want die is sinds zijn huwelijk met Mabeltje geen lid van dat koninklijk huis meer.

Maar het blijkt hem tóch te zijn. Vreemd…

Al met al doet het me denken aan dat onderzoek waarbij wetenschappers varkens ingraafden in de sneeuw om te meten hoe lang ze zouden overleven. Dit omdat varkens zoveel overeenkomsten met mensen vertonen.

Nu hebben die wetenschappers wat betreft het laatste wel gelijk. Toegegeven. Maar om ze dan maar eens lekker levend in te graven…

Maar de wetenschappers kunnen blij zijn.

Ze weten nu in elk geval dat een Nederlandse prins het niet langer dan twintig minuten uit kan houden. Zij zijn bij deze  gefeliciteerd.

En het Vorst-enhuis veel sterkte tijdens het herstel van onze verstoten prins..!

Vandaag ook een mailtje ontvangen van de Vogelbescherming..?

Ik wel.  Ze zullen denken: ‘Die ziet ze vliegen, dus hém sturen we een mail.’

Waar gaat het over?

‘Vogelbescherming Nederland en Vivara/CJ Wildbirdfoods organiseren van 13 t/m 19 februari 2012 voor de zevende keer “De Nationale Week van de Nestkast” waarbij u de broedgegevens van nestkastbewoners in kaart kunt brengen.’

Wees eerlijk, dat is leuk. Er zijn nestkasten voor Pimpelmezen, Koolmezen en Mussen.

Een nestkast voor Pimpelmezen moet je sowieso niet aanschaffen. Die dragen tijdens deze week doorgaans blauwe kieltjes en doen waar ze goed in zijn: pimpelen.

Drie jaar terug een Koolmezenkastje aangeschaft. Koolmeesjes dwarrelen in grote getale door mijn tuin en nestelden ieder jaar in het miserabele vogelhuisje aan de schutting in de tuin. Dus waarom niet..?

Ik deed het vogelhuisje weg. Het Nestkastje moest daar hangen, met registratienummer en al.

Maar mijn Koolmeesjes kijken er niet naar om, ondanks dat ze met velen zijn. Een vogelhuisje vinden ze prima, maar een nestkastje met zo’n mooi koperen plaatje van de Vogelbescherming? Laat maar…

En dus zie ik ze lustig wippen ( van tak tot tak ) maar een eitje achterlaten in mijn officiële Nestkastje..?  Nee. Niks, noppes, nada.

Ik kijk niet meer naar mijn mezen en m’n nestkastje. Ik trek de stad in.

Pimpelmezen observeren…

Is dooi mooi..? Ik dacht van niet.

Mooie witte sneeuw verandert gedver in vieze grijze snot en de keihard bevroren hondedrolletjes die je zo lekker kon wegtrappen veranderen weer in smerige bruine derrie.

Bij ijs is dat anders, ontdekte ik vandaag. Onder het dunne laagje water dat op het ijs ligt ontdek je ineens een nog half bevroren wereld waarin van alles gebeurt. Ik ben niet zo’n macro-fotograaf, maar tóch maar eens de macrolens uit het stof gehaald en op m’n body geschroefd…

Dit is wat je dan te zien krijgt. Stromen kleine luchtbelletjes verdringen elkaar op een verstilde wijze, wachtend op een kans om naar het oppervlak te schieten.

Belletjes..?

Ja, belletjes…

Wat moet je er eigenlijk mee, met belletjes…kweenie…

En ineens wet ik weer waarom ik niet zo’n macro-fotograaf ben…

Vrolijke Valentijn..!

Voor zover je Valentijn mag zijn…