Aad Meijer

Vandaag fotografeerde ik de Kroegentocht in Roosendaal, een reuzeleuke stadswandeling met de archivaris langs Roosendaals kroegenhistorie.

Dit mannetje bevond zich in het gezelschap. Hij sprak niet, keek alleen maar en een druppel aan zijn neus betekende het sein voor een ingetogen snuiterij. Hij was er wel, maar tegelijkertijd ook niet.

Nu heb ik wel z’n portret, maar ik weet nu nog niet waar hij vandaan kwam, waar-ie naartoe ging. Hoe hij heet…

Niets voor mij eigenlijk, maar wie weet ontmoet ik em nog eens.

Zomaar dat mannetje…

Soms heb je het resultaat van je ijverige fotografie niet geheel in je hand.

Vanavond had ik twee opdrachten die beiden om 20.00 u. begonnen : RBC-AGOVV en een optreden van het Fanfarekorps van de Bereden Wapens van de Koninklijke Landmacht. De laatsten spelen stukken beter als de eersten, moet gezegd.

Maar goed, de opdracht kwam van één-en-dezelfde redactie dus dan heb je ze allebei maar zo goed mogelijk te doen.

Ik kon niet beschikken over m’n auto, dus sukkelde ik in de rust van de voetbalwedstrijd twintig minuten door de regen naar het optreden van de Fanfare. Maakt niet uit, ik geniet van zulke wandelingen.

Eenmaal aan de voet van het podium waar de blazers hun best deden om ‘The Godfather’ te vertolken legde ik aan, maar bleek m’n lens door de overgang van koud naar warm behoorlijk beslagen. Ik treurde er niet om, want zie hier het resultaat.

De opdrachtgevende redactie kennende weten ze dit soort platen niet te waarderen, maar ik vind em práchtig, en daarom laat ik em zien.

Waar een beslagen lens al niet goed voor is…

Het was een probeersel van de uitbaters op de Oude Markt. Een kanjer van een tent op de Markt die 2500 man herbergen kon. Drie dagen feest voor jong en oud tijdens Pasen. Ik mocht erbij zijn.

Vandaag was het meezingen geblazen met grote namen als Nick en Simon, Rene Schuurman en hoe ze allemaal mogen heten. Vanmiddag en de avond die erop volgde bleek de tent te klein. Dus zong men buiten mee, in de neerdwarrelende sneeuw die al verdampte boven sfeervolle, maar warme Oude Markt.

Was jij erbij, en denk je op één van m’n foto’s te staan, mail me. Alle Roosendaalse koppies staan online. Sommige prentjes zijn wat expliciet, zoals dat gaat op feestjes als deze. Deze staan niet online, uit respect, maar via een mailtje is je foto wél te verkrijgen.

Een compliment voor de ondernemers van de Oude Markt. Zij toonden lef, zij geven Roosendaal kleur tijdens grijze dagen zoals deze.

Bedankt !

( Foto : nu ook eens de EHBO in het zonnetje, hou maar eens zo’n deinende mensenmassa in de gaten… )

Ik vond het een gedurfd initiatief, concludeerde ik toen ik een viertal weken geleden de organisatoren van dit muziekspektakel sprak. Een knoepert van een tent op de Oude Markt. Gekende artiesten als Van Velsen, Leaf, Do en noem maar op. Drie dagen muziek tijdens Pasen. Féésten met z’n allen.

Ik was gewend aan muziek buiten, in de Roosendaalse zon, met een koele pint. Maar vanavond bleek dat het ook binnen kan, in een tent met 2500 man.

De lachende derde vanavond is deze man, de verkoper van de consumptiebonnen. Van drugs merk je tijdens dit feest niets, maar drank en muziek lijken een innig verbond aangegaan te hebben.

Buiten sneeuwt het, binnen is het warm.

Maar ook hier blijkt weer: als je niets durft, gebeurt er niets. Roosendaal gaat uit haar dak door de ondernemingslust van een tiental mensen die hun nek uit durfden steken.

Roosendaal kent een nieuw feest, zoals er nog nooit een is geweest…

Vandaag de zestienjarige Jaleesa Malakusea geportretteerd.

Jeleesa kreeg als veertienjarige kanker, maar hoorde op 24 februari jl.  dat ze genezen was. Haar dagboek ‘OverHoop’  werd een bestseller en een ware mediahype volgde. Ze was te gast in Life & Cooking, haar verhaal stond in bladen zoals Cosmogirl, Privé en Vrouw.nl.

De rust lijkt nu aan het wederkeren. Haar boek beleeft intussen een tweede druk, en Jaleesa probeert de draad van het ‘normale’ leven weer op te pakken. Gewoon weer winkelen, lekker weer naar school, fietsen. Ze beleeft het allemaal met veel plezier.

Gezellig zit ze weggedoken in haar stoel bij het raam. Ze geniet zichtbaar. Ik benut het schamele licht dat door de beslagen ruiten rechts van haar valt. Het geeft de sfeer die ik in het portret wil vastleggen.

Met een langzame sluitertijd en een grote opening redt ik het bij ISO 400 maar nét.

Mooi plAadje…

( Haar boek is bijzonder fraai uitgegeven door Uitgeverij Verba – ISBN 978-90-5513-838-8 en kost slechts 8,95 )

Een nachtelijke update dit keer. Vanavond drie onderwerpen te fotograferen in het Roosendaalse, en nog afwerken ook, want de foto’s moeten nog ‘mee’ ( zoals dat heet).

Vanavond vond Roosendaals eerste ‘Fashion Event’ plaats. De St. Jan zag er prachtig uit, met een catwalk die er wezen mag en een aankleding om te likkebaarden.

De organisatie was ook perfect. De modellen ‘stonden’ er ( al liepen ze ) en straalden klasse uit. De visagie was mooi, de kapsels, de kleding, de presentatie.

De belichting was subliem, geluid en muziek vulden het geheel ongemerkt tot een volwaardige show aan.

Maar ja, ik geneer me dan wel dood als Roosendaler dat er uit het 800-koppig publiek amper applaus opklinkt, dat er mensen die de beste plekken bezetten met hun rug naar de catwalk zitten.

Ik kan hier niet alle beelden laten zien die ik geschoten heb vanavond, maar spreekt je een evenement als dit aan, kom dan naar Roosendaal volgend jaar. Neem de plaatsen in van hen aan wie avonden als deze verspild zijn. En geniet.

Volgend jaar ben ik er zéker weer..!

Vandaag moest ik voor de krant een foto maken van het 100-jarig jubileum van ‘Heerensociëteit Amicitia’ en wie was er door deze heren van stand en niveau ingehuurd ? Jawel, ons eigen Edmund Messerschmidt, zijn pagina vind je ter rechter zijde op dit weblog.

Zie hier Ed zijn best eens doen. Ondanks het hoge fijnstofgehalte rondom de oude heeren hield hij de lens en de blik schoon. ‘Dan pas bende un manneke’, zeggen ze in het Roosendaalse dan.

En zo is het maar net..!

De CuMa vandaag, veel podiumfotografie dus.

Terwijl ik een klassiek koor aan het fotograferen was werd mijn aandacht getrokken door drie kinderen vooraan in de zaal. De jongste vond er geen reet aan, en moest behoorlijk getemperd worden door twee andere jonge toeschouwertjes. Ik legde het vast met 1/10″, volle opening bij 400 ISO.

Een aardige toeschouwer die mij zag werken vroeg na afloop wat er nu van zo’n plaatje kan worden, zomaar gemaakt vanaf het podium in het duister..?

Welnu, na wassen en föhnen in Photoshop blijft er dit van over. Toch de moeite waard, vind je niet ?

De Culturele Manifestatie is een jaarlijks hoogtepunt voor Roosendaal en haar regio. Cultuurminnend- en belevend Roosendaal presenteert zich op deze dag. Zang, dans muziek en alle oog- en oorstrelende zaken meer. Als fotograaf ben je er dan ook niet weg te sláán, je maakt er de prachtigste beelden.

Niet alleen de schouwspelen op de podia laten van zich smullen. Wat te denken van het bezoek ?

Deze draag ik op aan vaste commenters 10eke en Léon…

‘Vandaag is Roos’ had ook wel de titel van deze post te kunnen zijn. De terras-shoot die ik vanmiddag moest doen was al twee weken geleden gepland, dus voor hetzelfde geld had het vandaag guur en koud kunnen zijn.

Jullie kennen Roos ? Tuurlijk, Roos is vaste bezoekster van dit weblog en is een kanjer van een model. Zij deinst er niet voor terug om in de vrieskou gehuld in niks met noppen breeduit lachend te poseren.

Maar het weer zat mee en Roos zag er stralend uit in haar roodgebloemde niemandalletje en met de zonnehoed op haar bol. De sessie zelf was snel gepiept.

Vraagje voor de Roosendalers onder jullie : waar hebben wij vanmiddag gewerkt..?