header image
 

Archief voor de 'PaparAadzi' Categorie

Wachtruimte CS

• maandag, januari 14th, 2008

wachtruimte.jpg

Op stations mag je niet fotograferen. Dat is regel, en daar dien je je ook aan te houden.

Echter, op de één of andere manier boeide dit tafereel me dermate, dat ik het wéér niet kon laten. Wederom een stationsplaatje, met verontschuldigingen aan de NS.

Zolang zij zich niet aan hun tijdsafspraken houden, zullen ze dit wel door de vingers zien…

Tóch..?


Blikvanger

• donderdag, januari 3rd, 2008

Blikvanger

Het is koud. Oostenwind-koud.

Je loopt met je handen diep in je zakken en je gedachten even diep. Van zorgen diep.

Dan als vanzelf worden je pupillen die eerst richting grond wezen naar je ooghoeken getrokken, en doorlopend draait je hoofd als vanzelf om. Ik weet het, het was maar een pop.

Maar toch…


Rotterdam zakt

• maandag, december 17th, 2007

Tot hier en niet verder

Het is pauze en we willen de Academie uit om een broodje te scoren. Niets van dat alles: onze omgeving is versperd met roodwitte politielinten. Wat er gaande is weten we niet, maar mijn camera zal oplossing bieden, meen ik.

De zijn not amused, lijkt het. Door het graven rondom het nieuw te bouwen begint de hele omgeving spontaan maar liefst een meter te zakken. En dat is veel. Naarmate de dag duurt zullen de linten naar buiten verplaatst worden, zodat we ’s avonds via een omweg naar het station zullen moeten.

Na Venetie, zakt ook nu langzaam weg..?


Shiny shoes

• maandag, november 26th, 2007

Schoenen poetsen

Hij ziet er goed uit, deze kleine negroïde man die de op 4 van het in binnenwandelt. Deftige hoed, dito jas en zo neemt hij ook parmantig plaats tegenover me. Mijn blik valt op zijn . Ze zijn voorzien van forse  metalen gespen en voor zijn maatje veel te groot.

Dan valt zijn eigen blik op zijn . Hij schrikt duidelijk en pakt haastig een zakdoek die hij natlikt. Hij poetst en poetst, en likt en likt. Met succes.

Na enige minuten blinken zijn dermate dat ik besluit er een plaatje aan te wagen. Zijn werk dient beloont.

Mijn blik dwaalt naar mijn eigen zwarte schoenneuzen. Laat ik dáár maar geen plaatje aan wagen…


Toetseniste

• vrijdag, november 23rd, 2007

Drukken

Nog nooit gezien. Aan het tafeltje naast mij en mijn koffie zitten twee dames. Niets bijzonders. Zij het niet dat de een niets anders doet dan om haar heen kijken, en de ander voortdurend op de toetsjes van haar mobieltje drukt. Ze doet geen spelletje, ze belt niet eens, zie ik. Ik word gek.

Dwangmatig drukken dus. Weleens gezien, en zo ja: wat is dit, hoe heet dit..?


 

grayscale.gif