Aad Meijer

‘Je moet je eigen stoepje schoonhouden’, is een oud Nederlands gezegde. Het lijkt een stokoud gezegde. Was het voorheen een huishoudelijke gewoonte om het trottoir voor je huis vrij te maken van sneeuw, vandaag de dag is er nog maar een enkeling die zich tot deze dAad geroepen voelt.

De eerste dag na de sneeuwval is het nog een prachtig wit gezicht, al die besneeuwde stoepen. En je schoenen doen knisper knasper als je je voetstappen in de witte kristallen laag drukt, terwijl je langs de huizen met hun tuintjes loopt. De dag daarna is er geen sprake meer van knisper knasper maar van glibber glabber. De sneeuw is grijs, glimt en is glad geworden. Spekglad.

Je wordt tegenwoordig niet meer bekeurd als je je stoep niet onderhoudt, zoals dat vroeger wel het geval was. Een boete krijg je enkel als je je auto voor de deur wast. Dat levert pas gevaar op, is de veronderstelling.

Hoe het ook zij, een besneeuwd stoepje kan ook een mooi beeld opleveren, zoals bijgaand plAadje. Dit plekje bestaat inmiddels niet meer, het is groezelig en grauw, het prachtig bevroren blAadje is stuk.

Geniet, wees voorzichtig en val maar niet. Anders is het ‘Hoeperdepoep zat op de stoep…’

Geen wereldschokkende foto maar wel een geweldig uitzicht op de Tolbergvijver vanuit mijn woonkamer. Dit was vanmiddag (woensdag) om half drie.

Het was Ster die me attendeerde op de vermissing van Pieter. Dit vanwege het thema van deze maand: ‘Uitzicht’.

Ster verzocht me het log van moeder Josephine eens te lezen en er wellicht een treffend beeld bij te maken.

Verdriet en onzekerheid zijn goede maatjes, dat weet ik in mijn situatie maar al te goed. Aangrijpend is dan ook het relaas van deze moeder doorheen de tijd.

Ik verzoek eenieder dan ook haar log eens te bezoeken. Wellicht kun je iets betekenen, misschien wil je haar verhaal doorvertellen. Wie weet wordt Pieter dan gevonden. Wie weet.

Geen moeder mag zonder haar kind, maar het gebeurt helaas te vaak.

Ons uitzicht is een beetje uit zicht.

Maar we hebben het vooruitzicht,

dat het uitzicht

na een flinke wasbeurt

weer prima inzicht zal zijn.

En dat is natuurlijk een heerlijk vooruitzicht.

Portretrecht. De term is bekend, maar ik moest er vanavond ineens aan denken toen ik Jolka’s portretten van vandaag aan het archiveren was. Jolka legde dit recht op een andere wijze uit.

Normaliter bekijk ik met de klanten de zojuist gemaakte prenten in de loungehoek van de studio op een groot scherm. Vandaag dus ook met Jolka. En Jolka mijmerde voor zich uit dat in feite iedereen recht zou moeten hebben op een portret van zichzelf. Op een wijze waarop hij of zij optimaal geportretteerd wordt.

Om pasfoto’s kunnen we niet heen, maar al te vaak worden mensen herinnerd aan de hand van een toevallig fotootje bij een bruiloft of andere gelegenheid.

Het is een van de reden dat ik een Make A Memory-fotograaf ben geworden. Zieke mensen, maar vooral kinderen, nog eens ontroerend mooi vast leggen.

Misschien moet ieder van ons zich maar eens bedenken of er van alle dierbaren een treffende foto is. Het kan zo belangrijk zijn.

Jolka was één van m’n klasgenootjes op de Academie. Zij ging de Amsterdamse Fotofactory doen, maar het contact bleef. Vandaag trakteerde ze zichzelf op een vrije dag en kwam me gezelschap houden in de studio.

Het is een begenadigd fotografe, maar vóór de lens doet ze het ook enorm goed. Jolka mag terugkomen.

Als 1ste de beste wensen voor jou en je vrouw en natuurlijk de kids
en als 2de hierbij mijn bijdrage voor het uitzicht
letterlijk mijn uitzicht vanuit mijn slaapkamer met op de achtergrond
ons bijna 12 jarig jack russeltje Reno!

Hierbij mijn uitzicht voor het maandthema.

Mijn ‘baas’ is (al een hele tijd) aan het reorganiseren. Vele locaties worden samengevoegd tot enkele en omdat die dan weer aan bepaalde eisen moeten voldoen of huurcontracten te duur worden, is men op zoek gegaan naar een nieuwe locatie. Rotterdam Zuid is het geworden en in maart 2009 verhuizen we. Dit wordt ons uitzicht vanaf de 18e (en hoogste) verdieping. Tijdens een rondleiding in het nog lege gebouw heb ik deze foto gemaakt. Ik vind het uitzicht geweldig. Je kan het slechter treffen, toch?

Smarts, je zit op een benijdenswaardige positie ! Ik durf het bijna niet te vragen…