23 februari 2012, • 4 Reacties
Goed dan, zoals een gedeelte van het hoog geëerd bezoek hier wenst: een foto van één van de laatste acties van paparAadzi.
Het betreft onze opwachting op de afscheidsreceptie van Priens Ries, waar wij ( Collega Jsee ( die gekke gele) en ik ), voor waren uitgenodigd. Je zou het wellicht niet zeggen, maar hier zijn wij al weer bezig met een volgende serie verhalen in aanloop naar het carnaval van 2013. De foto is trouwens van Roosendaals Royalty-fotograaf Hans van Damme.
Alles wat je op de foto aan haar ziet, is er inmiddels af. Wat overblijft is zoiets als het koppie in de rechterkolom hiernaast.
Overigens zijn Jsee en ik bij dezelfde gelegenheid benoemd tot Commandeur in de Orde van de Gouden Tullepetaon.
Zegt jullie natuurlijk niets.
Ons ook niet trouwens… 
22 februari 2012, • 4 Reacties
Onder m’n hoedje hangt m’n paparAadzi-jas zich een beetje te vervelen.
Het leven neemt z’n normale gangetje weer. Mevrouw mijn vriendin heeft zich vol ijver op de taak gestort mij weer terug te toveren in de hoedanigheid van alledag.
Dat betekent allereerst scheren, tot de vellen er bij hangen. Dan de muppetharen uit m’n wenkbrauwen trekken. Hun korte en eigenwijze leventje zit er weer op. Dan moet alle haargroei uit de oorholtes getrokken worden. Deze natuurlijke oorwarmers hebben hun taak goed volbracht, maar toch…
Dan krijgen de flora en fauna in mijn neusgaten een snoeibeurt van jewelste. En jawel hoor, de weelderig gegroeide bakkebaarden die mij zó een hoofdrol in de Onedin Line zouden kunnen verschaffen vallen ten prooi aan een doordringend zoemende tondeuze, die op standje -1 lijkt te staan.
Een verbaasd blikkend blotebillengezicht kijkt mij aan in de spiegel. Er wacht nog een beurt bij de kapper.
Mijn camera’s krijgen een sopje. Bier, borrels en straatvuil hebben ze plakkerig en vuil gemaakt.
Vandaag wachtte weer het echte werk.
Geen happy snapping meer vandaag.
Carnaval is fijn, maar er wacht altijd wel een deadline…
• Geen Reacties
De laatse carnavalsdag is goed gevuld. De kiendermiddag, de kienderoptocht én de afscheidsreceptie van Priens Ries.
Lijf en leden laten weten dat het maar goed is dat het er bijna weer op zit. Het voortdurende gezeul met fototas en camera’s geeft me een moe, maar voldaan gevoel.
Het waren vier dagen van weerzien van oude bekenden, het leren kennen van nieuwe mensen in een kleurrijke en vrolijke stad.
Ditmaal dus veel foto’s van kinderkoppies in de impressie van dinsdag.
20 februari 2012, • 3 Reacties
Vanavond had paparAadzi de eer aan te mogen zitten aan het diner dat de gehandicapten van woongemeenschap Sterrebos aanboden aan de Prins en zijn gevolg. Een traditie van jaren her, dat niet alleen muzikaal, maar op verschillende manieren door dweilband Van Gin Kaante gesteund wordt.
De woongemeenschap heeft een eigen Prins, met een eigen gevolg. Viert een eigen carnaval. Maar waren wél de sterren in de grote Optocht, waar zij helaas door de jury met een trieste een-na-laatste-plaats weer hun eigen bos ingestuurd werden…
Terecht daarom een mega-grote beker voor de blije bewoners, en een huisorde voor de mensen van Van Gin Kaante.
En zo leven de Sterrebossers hopelijk nog lang en gelukkig in hogere carnavalssferen…
• Geen Reacties
Het lijkt voor de buitenwereld vaak niet zo, maar in Roosendaal is carnaval een heus kinderfeest.
Nu is dat niet vreemd in de rijke Roomse cultuur, maar ditmaal is het bedoeld in de positieve zin.
Vandaag Leutmart.
Kinderen komen met opa’s en oma’s, papa’s en mama’s naar de Markt waar ze eindeloos plezier kunnen maken en spelletjes doen. En prijzen winnen..!
Maar zoals altijd verzamelden alle ooms, tantes, buurvrouwen en hun mannen zich aan de zonzijde van de Markt. Want daar is het goed toeven terwijl de dweilbandjes hun lippen kapot blazen.
Last van de warmte..? Ach, de tap is op een armlengte afstand…
Uiteraard is er een serie plaatjes te zien, en wel hier..!
19 februari 2012, • Geen Reacties
Het motto mag dan ‘Ziede Sterre?’ zijn, niet alles blinkt en straalt rondom De Optocht.
PapparAadzi legde naast vele andere sippe momentjes deze twee tafereeltjes vast: Zien we hier een indiaan en zijn compaan, of een nieuwe versie van Waldorf & Statler..? Daaronder een Sterretje dat even gedoofd lijkt.
Laten we hopen dat ze snel weer twinkelen zal..!
• 2 Reacties
De eerste dag is gedaan. Roosendaal is weer Tullepetaonestad!
PapparAadzi, Mamaradzi en verslaggeefster Jsee gingen op pad.
Een impressie vanaf de ochtend op het station tot de vroege avond bij het Raadhuis is hier te zien.
Zoekt oe Ster..!
18 februari 2012, • Geen Reacties
De dag begon zo mooi.
Lekker temperatuurtje, matig, maar vrolijk zonnetje.
De Prins zou als een stralende ster de sleutel van de stad in ontvangst nemen.
Roosendaal juichte.
Roosendaal werd weer Tullepetaonestad toen de optocht door de straten trok. Groot feest zoals elk jaar.
Carnaval vier je op straat. En geen mot- of miezerregen kon daar iets tegen doen.
Je biertje wordt een paar graadjes koeler, maar het grote onderonsje van de Tullepetaone brengt veel warmte…
17 februari 2012, • 1 Reactie
Zo, dát was nieuws vandaag.
‘Lid van het koninklijk huis onder lawine bedolven’. Verder geen info.
Zou het Willem Alexonder zijn, of Johan Vriezo ?
Johan Vriezo kan niet, want die is sinds zijn huwelijk met Mabeltje geen lid van dat koninklijk huis meer.
Maar het blijkt hem tóch te zijn. Vreemd…
Al met al doet het me denken aan dat onderzoek waarbij wetenschappers varkens ingraafden in de sneeuw om te meten hoe lang ze zouden overleven. Dit omdat varkens zoveel overeenkomsten met mensen vertonen.
Nu hebben die wetenschappers wat betreft het laatste wel gelijk. Toegegeven. Maar om ze dan maar eens lekker levend in te graven…
Maar de wetenschappers kunnen blij zijn.
Ze weten nu in elk geval dat een Nederlandse prins het niet langer dan twintig minuten uit kan houden. Zij zijn bij deze gefeliciteerd.
En het Vorst-enhuis veel sterkte tijdens het herstel van onze verstoten prins..!
16 februari 2012, • 2 Reacties
Het Roosendaals rAadsel maak ik al een tijdje en ik onderhoud er mijn collega’s mee.
Ditmaal verschijnt een speciaal ‘Roosendaols rAadsel ‘online op de website ‘D’n Tullepetaone Saait’ . Net zoals anders toon ik een plekje in de binnenstad en moet men raden waar. Ditmaal echter met een schiftingsvraag: verzin een originele oplossing van wat je er eigenlijk op ziet. De prijs is een boek over Roosendaal waar veel van mijn fotowerk in staat.
Hetzelfde rAadsel nu ook hier online. Voor de niet-Roosendalers.
Uiteraard hoef je niet te raden waar de foto gemaakt is. Wél moet je met een origineel antwoord komen op de vraag ‘Wat is dit?’
Je kunt hier op dit weblog reageren tot en met zaterdag 25 februari.
De leukste inzending wint dan een heus Donderglas, dat per post wordt thuisbezorgd.
Succes!
Donderglazen zijn al eeuwenlang, met name in onze streken, gewaardeerde en nimmer falende indicators voor weersveranderingen. Deze wonderlijke oer-Hollandse weerglazen hebben een peervormig reservoir met aan de voorzijde een tuit en boven een ophangoog. In het reservoir is behalve water ook een hoeveelheid lucht die constant blijft. Het reservoir is immers, op de tuit na, afgesloten. Wanneer de druk van de omringende lucht stijgt zal deze het water in de tuit omlaag drukken en de lucht in het reservoir iets samenpersen. Als de luchtdruk daalt, drukt de lucht in het glas het water in de tuit omhoog. Bij een extreme luchtdrukdaling, bijvoorbeeld bij naderend stormweer, kan het water in de tuit zelfs zover stijgen dat het eruit druppelt. Je hebt dan met recht ‘het gedonder in de glazen’.
