Aad Meijer

De studio is nog niet klaar, er moet nog van alles met de aankleding gebeuren. Maar ik kan er in werken, en er zijn al mensen belangstellend komen kijken.

Gód, wat ben ik trots op en blij met deze plek. Het kan niet anders of hier moeten mooie dingen gaan gebeuren…

Je leest het goed: ik ga op kamers.

Zo voelt het, en zo is het ook een beetje. Hoe lastig soms ook, het geeft iets vertrouwds om vanuit huis te werken. Maar toch: het werkt niet. M’n eigen plek in de Molenstraat biedt uitkomst, daar kan ik mensen ontvangen, daar kan ik m’n studiowerk doen, daar kan ik lachen, maar ook huilen.

Vandaag togen Mevrouw Mijn Vrouw en ik weer de stad in. Want naast een Senseo moeten er ook nog nuttige dingen komen. Een stofzuiger. Een magnetron. Het overige kan eenieder invullen.

Toen ik 23 was ( ooit ) deed ik hetzelfde. Ik verhuisde destijds naar het zuiden. Breda. Op kamers. Moest net als nu van alles kopen voor geen geld.

Van winkel naar winkel, wikken en wegen. De tijd lijkt dus niet veranderd, de muntsoort wel.

Dit terzijde latend valt het op hoeveel oranje spullen er in de winkels liggen. Een werkelijke overdAad. Wat moet je er in Godesname mee..? Van alle artikelen lijkt er wel een oranje uitgave te zijn, en vooral prullaria.

Het is sowieso vreemd te noemen dat een land dat een roodwitblauwe driekleur draagt zich uitdost in oranje, terwijl ze op datzelfde veel te dure oranje koningshuis afgeeft als ware het een ongeneeslijke infectie. Héél merkwaardig.

Dat terwijl Heure Majesteit zélf haar bootje de ‘Groene Draeck’ noemt, en geen ‘Oranje Leeuw’. Dat ‘Groene’ gebruikte zij al in een tijd dat wij niet eens wisten wat het woord “milieu’ betekende… Wie is er nu slimmer ?

Maar goed, ik ga op kamers. De kleuren daar worden geen geen oranje, geen groen… Maar zwart en rood, en weet je..?

Misschien word ik de kampioen…

Jeetje-jeetje, er moest nog een digitaal visitekaartje op internet komen, maar ik kwam er maar niet aan toe.

In dat geval moest ik m’n moeie hoofd maar op MikMak’s schouder leggen. Zij weet als geen ander een site te bouwen, en kon er van uitgaan dat zij weet wat ik zou willen. Nu stel ik niet de minste eisen qua beeld, dus ze wist dat zij wel eens een kindje van me zou kunnen krijgen, of een punthoofd, of de beri-beri.

Maar ze ging ervoor, en zette feilloos dit resultaat neer. Wel mopperen over de rotzooi op m’n server, maar vrouwtjesdieren doen niet anders.

Geniet allen van het resultaat, en steek een verdiende veer in MikMak’s reet. Het zal haar goed doen..!

Vanmiddag was ik blij met Jaap Pley.

Jaap is een Roosendaalse schrijvert en vanmiddag moesten wij beiden verslag doen van CultuurlinC, dat is een soort beurs in de St. Jan en daar kunnen scholen cultuur inkopen. Best leuk hoor, de hele halve Roosendaalse kunstscene staat er ook met een kraampje en Jaap zegt met een blik alsof hij Het Licht ineens waarnam : ‘Maar dit is iets voor jou, Aad ! Jij moet leuke fotolessen gaan geven aan kinderen..!’

Pot-ver-do-rie.., dat ik daar zélf nu nooit opgekomen was ! Dát is nog eens leuk om te doen..!

Vanaf dat moment laat Het Idee me niet meer los, het blijft malen in m’n hoofd. Dat wordt weer broeden de komende dagen…

( Ow ja, de foto is van het blokfluitensemble ‘Flauto Dolce’. De alsmaar zakkende zon gaf wel zo’n mooi lichtje door het kerkraam, juist op dat ene meisje… )

Wat de pretletters en getrouwen in mijn weblogleven, en intimititimitie al wisten, wordt langzaamaan algemeen nieuws : Aad gaat op zichzelf. Qua werk dan.

In mei open ik mijn studio in het centrum van Roosendaal. Vanuit daar ga ik schrijven en fotograferen voor diverse magazines. Voor één ga ik de redactie voeren.  De studio zal zich voor diverse doeleinden lenen, maar hoofdzakelijk voor exclusieve portretten. Geen lachebekjes hier.

Ik besteed veel tijd aan m’n te portretteren cliënten, buiten het fotograferen om,  en ze verdienen dat ook.

Druk ben ik ermee. Gelukkig krijg ik support van Blips, die dit weblog technisch nauwlettend in de gaten houdt, en Mevrouw MikMak die straks de uiteindelijke virtuele presentatie van ‘Aad Meijer – TKST & BLD’ gaat verzorgen. Oud-collega maar gelukkig Fotovriendin Esther van der Broek gaat zich bezig houden met het grafische. Alles wat ik tot nu toe zelf deed heb ik uit handen moeten geven, en ik denk dat juist dát een goede reden is met dit avontuur te beginnen.

Spannend en opwindend blijft het wél hoor…

Inplaats van áchter de krant nu eens in de krant…

Hier gaat een verhaaltje aan vooraf. Mevrouw MikMak en Meijer Myself startten vier jaar geleden, maar bijna gelijkertijd een weblog. We raakten elkaar op een of andere wijze, en bleven elkaar volgen. Verleden week zondag was het moment dat we elkaar eens zouden ontmoeten in Boxmeer. MikMak zou een thuiswedstrijd spelen. En ik..? Ik wilde haar nu eindelijk eens portretteren.

De ontmoeting was mooi, het leek alsof we elkaar al door en door kenden, hingen aan elkaars lippen. Uiteraard fotografeerde ik haar.

De sessies waren vol plezier, maar de resultaten natuurlijk voor ons twee. Nu, na een week verzoekjes om meer foto’s van MikMak, hebben we samen een selectie van zes gemaakt.

Meijer en MikMak. Een ontmoeting om nooit te vergeten…

Onverwacht en op een moment dat het helemaal niet uitkomt krijg je als Roosendaals fotograaf het verzoek een serie samen te stellen over het afgelopen Roosendaalse jaar, die zondag al gepresenteerd gaat worden.

Het voordeel van ouder worden is dat je gewend bent geraakt aan het feit opdrachten te krijgen op momenten dat het niet uitkomt, dat je domweg geen tijd hebt.

En daarom heb ik nu na een lange wandeling door m’n jaararchief 169 foto’s klaar staan ter presentatie.

Hier gaat het gebeuren, in de Moriaan en het begint om drie uur. Ik denk wel dat ik er zal zijn…

Wat kan een dag toch veel betekenen. Wat kan de mist in een berijpt landschap toch veel betekenen. Wat kunnen geweldige buren heel veel betekenen…

Vanmorgen binnen een uur de basis gelegd voor m’n portfolio ‘Stilte’. Vanavond de vrijheid en medewerking van m’n buren Cor en Lia gekregen om hun huiskamer om te bouwen tot studio, en hun handen te gebruiken als hoofdrolspelers in dezelfde portfolio. Oók binnen een uurtje gebeurd.

En ook al werd het nachtwerk, de eerste prent stáát er : ‘Stilte: Geven…’

Er zullen nog vijf in deze serie volgen…

Eens in de zoveel tijd zit er wel een Zelfportret tussen de opdrachten van de Academie. Het betekent dat je een moment pas op de plaats moet maken, goed naar jezelf moet kijken en de techniek bepalen waarme je jezelf in de kijkert zet. Hoe draag je gevoel over ?

Deze heb ik gemaakt aan de pc bij het licht van m’n halogeenlampje : bij 800 ISO 1/30″ met een diafragma van  f 5.6 .