Er is voldoende belangstelling, dus bij deze begint de inschrijving:

De Workshop HDR-Fotografie vindt plaats op 23 november om 14.00u. Neem je camera en statief mee. Balpen en papier hoeft niet, je krijgt het lesmateriaal in een map.

Inschrijving via deze site, na overmaking van € 30,00 op Giro 8448845 tnv TKST & BLD. Leden van het Collectief betalen slechts € 25, 00, en krijgen korting op alle activiteiten van het TKST & BLD CLLCTF, zoals de workshops, huur studio en apparatuur. Tevens nemen zij actief deel in dit Collectief en haar netwerk. Bij inschrijving dus ook jouw aandeel in het CLLCTF vermelden: Fotografie, Visagie, Model, Vormgeving, Tekst of gewoon belangstellend ?

De jaarcontributie voor het CLLCTF bedraagt € 25,00. Je wordt toegelaten na duidelijke motivatie betreffende jouw inbreng. Bedrag overmaken op eerder genoemd Gironummer, motivatie naar tkstbld@aadmeijer.nl .

De  Workshop HDR neemt zo’n twee uur in beslag, maar zal door het enthousiasme een uitloop kennen. Hou hier dus rekening mee in je agenda.

Plaats ? Studio TKST & BLD, Molenstraat 46, Roosendaal. Op zondag is parkeren vrij. Studio open vanaf 13.00u. !

Oei wat is het vreemd om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Op de dag van de Opening zelf gaat alles héél snel, en soms wordt je wat warm en/of verlegen van alle reacties en geschenken. De dag erna voel je je wat duf terwijl je de stofzuiger haar buik laat vullen. De studio staat bol van de feestsporen : kruimels, zorgvuldig opgevouwen gebakspapiertjes, houten prikkertjes, cadeaupapier, lintjes, verkruimelde zoutjes en/of nootjes of iets wat daar ooit op geleken moet hebben. Dankbaar ga ik als toerist door m’n eigen werkruimte: hier zat die, en daar stond zij, goh, en zij waren er ook !

Dankbaar ben ik niet alleen het bezoek, maar diep dankbaar de mensen die hebben geholpen: ik vergeet er vast te noemen, vooral zij die de barspullen na afloop eruit hebben gesleept. Maar zéér zeker m’n schoonmoes Jacqueline, m’n schoonzusje Lily, dochter Zoë en haar vriendinnen Fleur en Maaike, vriendje Mickey voor de fotografie, zij deden de zaak lopen als een Tierelier, toch ?

Goed, open is open en we gaan weer over tot de orde van de dag. Eén van de eerste zaken is van start gaan met het Tkst & Bld Cllctf, de belangstelling is groot, en na gisteren staat er een partij wijnen in het rommelhok waar ik zéker een jaar lang een compleet collectief mee vochtig kan houden.

Maar nogmaals dank aan eenieder die zijn of haar warme belangstelling heeft geuit rondom deze dag, ook al konden sommigen er niet bij zijn. Feestfoto’s van Mickey staan hier en ook nog bij de Bolle Buikjes hier en hier ! En hier..!

( Bijgaand foto van Dennis Stahlie )

Vanmorgen zat ze er al, heel hoog tegen de muur van de schuur. Ik sloeg haar bewonderend gade vanachter m’n keukenraam, terwijl de Senseo twee smakeijke straaltjes uit het bruine ronde inlegkruisje perste. Iemand met een hoogtevrees als ik heeft respect voor alles en iedereen die boven de hoogte van een keukentrapje uit durft te stijgen.

Vanavond echter zat ze er nog, en het deed mij denken aan het moment dat terwijl ik de 10 meter hoge muur van mijn oude huis trachtte wit te kladden tot de ontdekking kwam dat ik op het één na bovenste sportje van de wiebelende ladder stond. Ik dorst niet meer om te kijken, laat staan terug naar beneden. Zo plat mogelijk met mijn lijf tegen de muur bleef ik op hulp wachten…

Het slakje nu durft overduidelijk niet terug naar beneden. Haar vastpakken en neerzetten kan ik ook niet, want ze schrikt zich uiteraard een rolberoerte als ik haar vast wil pakken. Ik kan haar echter niet zo laten zitten met al haar angst.

Welke slimme dierenvriend(in) onder jullie weet rAad..?

Een ongewone post wordt dit. Vanmiddag moest ik onder meer de nieuwjaarsbijeenkomst van de Oud-KNILmilitairen fotograferen. Het zijn nu oude fiere en vaak zwaar besnorde mannen, in strakke blauwe colberts met hun borst behangen met blik.

Toen waren het jonge mannen, van achttien, negentien jaar. Verplicht in dienst, waar ze meteen een prikje kregen die een bult veroorzaakte op de onderarm. Zij met de grootste bult werden naar Nieuw Guinea gezonden. Ademloos luisterde ik naar hun verhalen, hun doortekende portretten vastleggend.

Cor Jongejans legt een oud Van Nelle tabaksblikje voor me neer. Hij droeg het in z’n borstzakje, tesamen met z’n aansteker. Cor liep met zijn patrouille in een hinderlaag, een schot doorboorde zijn tabaksblikje en kaatste af op de aansteker die hij daarachter droeg. Inplaats van zijn hart raakte nu de kogel  zijn kin, en Cor draagt dus ook een baard.

Vanmiddag was ik niet weg te slaan bij deze mannen, die één ding aan deze periode in hun leven overhielden: vriendschap, kameraadschap, of hoe je het ook noemen wilt.

Samen kenden zij plezier, maar vooral angst. Doodsangst.

Tesamen hielden ze een minuut stilte, voor hun maten die afgelopen jaar overleden zijn. Ik hoop hen echter volgend jaar wederom te ontmoeten…

In Roosendaal is door ‘Anno’ een lege winkel ingericht met het thema ‘Angst’. Heel herkenbaar, de angst van nu. Maar ook de angst van toen….