Heren scheids- en grensrechters. Nu moet u me tóch eens duidelijk maken wat er nu zo leuk aan uw tak van sport is.

Vanavond deed ik RBC- HFC Haarlem, en de scheidsrechter had z’n avond vanavond niet. Dus die liep daar maar te blunderen terwijl de spreekkoren  ‘J-a-n-s-s-e-n - B-o-e-r-e-n-l-u-l scandeerden. Voor de niet-wetenden: een Boerenlul is dát waar de vrouw in ‘Boer zoekt Vrouw’ naarstig naar op zoek is. Scheids Janssen vond het dermate onplezierig dat-ie de stadionspeaker liet omroepen dat-ie de wedstrijd dreigde te staken. Tja, dat moet je voorál doen in zo’n heksenketel…

Maar het gaat mij om deze man. Grensrechter mag je em al niet meer noemen, het heet een Assistent-scheidsrechter te zijn. Wat zijn naam is doet er niet toe, iedereen noemt hem tóch ‘Kale’ nietwaar..?

Wat en dom baantje is dit: je loopt alleen maar rechte stukjes heen en weer, en mag af en toe je vlag de lucht in steken. Nou, dat is boeiend.

Deze man vlagde ook al niet fris ( hoor mij over voetbal praten ) , dus vanachter werd hem van alles toegeschreeuwd. Want ja, ondanks die reclamelabels van Specsavers op je bovenarmen zie je telkens alles fout… Nou, dát is prettig.

Ik vraag me dus vreselijk af wat zo’n assistent-grensrechtertje nu leuk vindt aan zijn baantje. Wie weet het..?