Vanavond moest ik werken in Breda. Na afloop biedt een koude terrasstoel rust en biedt mij omhoogkijkend een uitzicht dat ik ken uit de tijd dat ik als 23-jarige hier een bestaan op probeerde te bouwen.

Breda schonk me veel goeds wat ik later meenam naar het Roosendaalse. De avondlucht boven deze mooie oude stad is nog even wijds, diep en veelbelovend.

Vrouw en dochter zouden hier graag weer willen wonen. Echter besef ik dat ik te zeer Roosendaler onder de Roosendalers ben geworden.

Maar ja, de lucht boven deze stad is nog even wijds, diep en veelbelovend…