Aad Meijer

Ik ben zorgvuldig in de keuze van m’n modellen. Velen denken het te kunnen zijn, maar zijn het net niet. Maar dat is geen nieuws.

Niemand moet model willen zijn, iedereen moet zichzelf willen zijn. En hen leg ik vast.

Beau bijvoorbeeld. 16 jaar, mooie uitstraling, maar vooral een mooie blik. Meiden als Beau krijg je niet snel in je studio. Ze zijn nu eenmaal druk met school en baantjes. Vanmorgen was ze er. Even.

De styling is van studioassistente Yvonne, de witte muts van vilt-kunstenaresse Hilde.

En ik ? Tja, ik zette het licht goed, keek, en drukte op m’n knopje…

InderdAad,

geweldige workshop, goeie gastheer, deskundige docenten, gezellige studenten, mooi model. Voor herhaling vatbaar en fan blijf ik zeker voor de hapjes & drankjes. Helaas nu riep de plicht en de passie, ik moest en zou onderweg een paar HDR’retjes maken. Uiteraard meteen de klassieke beginners fout, ISO 1600 op ‘n EOS 20D en s’avonds. Knalhard maar mooie effecten dat wel, zie bijgaande voorbeelden.

Groeten
Eef

Dank je, Eef. Ik plaats slechts één van je resultaten want er volgt vást meer. Niet goed naar de juf geluisterd, die nog adviseerde de te volgen stappen in den beginnen op een briefje bij je te dragen! ;P

Overigens, de hapjes en de drankjes zijn er volgend keer weer. Op deze wijze gaan ze niet op namelijk !

Vandaag ben ik onder meer begonnen met een zoektocht naar het beeld van Kerstmis 2008. Ik weet wat het was, ik weet niet wat het nu wordt. Ik opende krakende kerkdeuren om te bemerken dat het er behalve koud, nog steeds leeg was. ‘Volgende week begint het bouwen pas’, vertrouwden twee kerkklussende bejaarde mannen mij toe. Tot volgende week dan, mannen..!

In het straatbeeld verschijnen voorzichtig de eerste naaldbomen, de eerste huizen worden verlicht met lampjes. In het café naast m’n studio tuurt een engeltje verwachtingsvol de Molenstraat in.

De winkels herbergen veel kerstrotzooi, valt mij op. Er wordt gespot met de smaak van het winkelend publiek. Schoonheid zit vaak in de kleine dingen, en juist die ontbraken een beetje. Althans, vandaag.

Volgende week moet ik m’n slag slaan, één van m’n redacties verwacht tenminste twee pagina’s.

Kerstmis 2008. En ik blijf maar zoeken…

Na meer dan drie maanden uit beeld te zijn geweest is de FishEyeLomo eindelijk boven water. Deze week zal ik em aan Tooske versturen waarvan ik verwacht dat zij zich wél aan de regels houdt en em niet al te lang in bezit zal houden alvorens em naar Xandra te sturen.

Uiteindelijk zal het cameraatje weer hier arriveren met in zich van ieder drie latente foto’s waar we zeer nieuwsgierig naar zijn.

Tooske, hij komt eraan..!

Vandaag is het je laatste kans. Morgen is-ie weer weg en zien we em een jaar niet meer terug.

Nu kun je je schoen nog zetten, hier op dit log. Virtueel.

De vraag is: wat doe je erin en wat verwacht je eruit te halen? Je moet in deze egoïstisch zijn: het is jouw schoen dus het moet iets voor jezelf zijn. Lastig hoor, want zo zitten wij niet in elkaar, toch?

Ik geef een voorbeeld: vijf jaar geleden werd ik virtueel via mijn weblog door een Sinterklaas met blond haar en rap bekkie in het ootje genomen. Ze wist álles van me..! De verbazing die ik toen dagenlang meedroeg wil ik terug. Kan dat, Sint..?

Vandaag op de Maandagmarkt maakte ik dit plaatje. Vreemd was dat deze aanblik een blik van herkenning voor me vormde. Althans, zo voelde het.

Wat is het ? Herinnert dit plaatje aan één van de dierbare en o zo typerende Sinterklaasafbeeldingen uit de kinder- of schoolboekjes uit ‘mijn’ tijd? Ik weet het niet.

Past dit beeld binnen het motto van deze maand? Ik denk het wel, maar zeker weten doe ik het niet. Het plaatje voelt té ‘dichtbij’…

Deze foto maakte ik in de hal van de School voor Fotografie in Breda. Maar daar gaat het niet om. Hoewel…

CLLCTF-lid Martijn zoekt het licht, en wel dat van ouderwetse fotolampen. Het soort waar ik hiervan de voet in beeld heb gebracht. Het zit Martijn niet mee op zijn speurtocht, vandaar deze oproep hier.

Denk je Martijn te kunnen helpen, of heb je een tip voor hem ? Mail even naar dit weblog. Dank je wel.

Dennis heeft zichzelf verwend met een nieuwe camera, een Olympus. En ik mail hem: “Welk type, Dennis ?”

En Dennis antwoord:

type E-510

ben er nu al wijs mee

meteen op pad voor het thema donker

op het fietsje naar de brandweerkazerne

waar vind je zo’n lettertype nog , doet me denken aan de films van alex van warmerdam

fietsje ook maar op beeld vastgelegd

en ik hoop stiekem dat je ze beide plaats om mijn nieuwe camera te vieren , joepie !

groetjes dennis

Vanmiddag vol vuur Joke de Kruijff geportretteerd, maar vanavond weer op pad voor m’n eindserie ‘Sloeries en Slettebakken’. Nog twee weken om deze reeks te vervolmaken.

Ad en Rietje Maas hadden hun café beschikbaar gesteld en ik had drie ‘sloeries’ om daar te portretteren. een onderwerp als dit levert verkleedfeesten op die hun weerga niet kennen. Het wordt problematischer als je het damestoilet moet uitlichten naar je zin en dus uit moet wijken naar de ‘heren’, waar het niet makkelijker, maar wél rustiek toeven is.

Het werd een prachtige sessie, en ik ben Ad en Rietje dan ook zéér dankbaar. Ook m’n drie modellen waren gewéldig, wiens overeenkomst met in het echt bestaande personen trouwens op louter toeval berust.

Deze vrouw bijvoorbeeld, ik zal haar voor het gemak ‘Lisanne’ noemen, heeft een respectabele baan en leidt een dito leven. Haar tref je normaliter niet op een herentoilet aan. En zéker niet met een scheur in haar kous…

Vandaag een drukke dag.

Begon-ie al vroeg in de studio met sessies, daarna als een haas naar Rotterdam.

Vandaag een belangrijke dag voor De Doelen, en ik was gevraagd de middag en avond vastleggen. Boeiende klus, veel Rotterdamse celebs natuurlijk en er gebeurde veel.

Tóch werd dit wellicht de mooiste plaat, gewoon genomen in alle drukte. Even niemand op de trappen, alleen een dienstertje in beeld, bovenaan de trap, als ware zij een hogepriesteres uit de Griekse oudheid.

De dag was indrukwekkend, maar vermoeiend. Ik wil ( ik moet ) naar bed…