Aad Meijer

Vandaag naar Erwin OLaf in Rotterdam. Ik stelde me veel voor van de lezing die hij zou gaan geven, Olaf is een vakman pur sang.

Wat me onverwacht het méést genoegen deed was dat Smarts op het stoeltje achter mij zat met haar Polaroid, dat studie- en fotomaatje Frank rechts van mij zat en drie die-hard meiden van de Fotoacademie met wie ik veel genoeglijke momenten bij Engels heb gedeeld ook het intieme keldertheatertje bevolkten.

Het werk van Erwin spreekt enorm aan. Inspiratie krijgt-ie vaak als-ie een blowtje doet, en z’n mooiste foto’s ontstaan vaak door een onverwachte beweging van z’n model, biechtte hij op. De interieurs op zijn foto’s laat hij compleet bouwen in de studio, detail is heel belangrijk.

Hij sprak een half uur langer dan het uur wat afgesproken was, zijn toelichtingen waren doorspekt met eerlijke humor en hij liet prachtige beelden zien.

Op mij heeft het een inspirerende uitwerking gehad, en ik weet zeker op iedere aanwezige vanmorgen.

De weg van de fotografie is een mooie, maar ook een moeilijke. Gelukkig dat je dan onderweg een gids als Erwin Olaf tegenkomt…

De tijd dat de morgenstonden letterlijk een goudkleur in de monden krijgt is weer aangebroken. Nu loont het de moeite om vaak eens wat vroeger op pad te gaan, zéker als de verkeersdienst meldt dat je moet oppassen voor mistbanken. Foto’s als hieronder maak je tegen het licht in, en je moet wat geduld koesteren.

Het spinnenweb hing er al, het koebeest komt vanzelf naar je toe als je daar gaat zitten. Nieuwsgierigheid is haar natuur, nietwaar ?

Een onderwerp als dit is niet uniek, maar grappig zijn wél de lichtvlekjes in het beeld. Het is niet meer of minder dan ordinair vuil op m’n objectief, maar ik besloot het even zo te laten vanwege het effect.

Specifiek natuurfotograaf ben ik niet, maar het is enorm fijn om mee bezig te zijn..!

Vanavond in de studio : Roosje van Dalen, zij zorgt voor de curiositeiten die ik nodig heb voor sommige shoots. De worteldoek zullen sommigen van jullie herkennen uit m’n eerdere portretten.

Ik beeld haar hier af als Maria Magdalena, de vrouw met de basalten kruik.

Gelukt ? Dat is aan jullie…

Het aantal inschrijvingen voor de Workshop HDR ( High Dynamic Range ) staat nu op vijf enthousiaste deelnemers. Het beheersen van deze techniek vergroot niet alleen de dynamiek in je fotografie, maar geeft een ongekende extra dimensie aan de beelden die je maakt.

De Workshop zal hoogst waarschijnlijk in een weekend plaats gaan vinden in de studio in de Molenstraat in Roosendaal ( vlakbij het station), en uiteraard is er een praktijkgedeelte bij. Je kunt dan met je eigen camera meteen aan de slag gaan en de resultaten met de anderen op het grote scherm bekijken. Voor liefhebbers die (nog) geen digitale spiegelreflexcamera hebben is dit hét moment om een toegevoegde waarde hiervan te ontdekken. Voor hen is er een camera met objectieven in bruikleen.

Leden van het Cllctf krijgen korting en wellicht een leuke verrassing, daar wordt momenteel aan gewerkt. Het lidmaatschap bedraagt 25 Euro per jaar en geeft je de mogelijkheid inspirerende brainstormsessies bij te wonen, te netwerken en korting te krijgen op workshops en huur van de studio én apparatuur.

Meer info ? Mail tkstbld@aadmeijer.nl

Woensdag 15 oktober sluit de inschrijving voor de Workshop HDR.

Voor een nieuw project zoek ik zes zwangere vrouwen met verschillende huidtinten.  De foto’s zijn voor publicatie, echter , het hoofd valt buiten de beelduitsnede. Je zult dus anoniem zijn.

Het levert je sowieso een leuke studiosessie op en een kunstafdruk van je eigen foto naar keuze.

Aanmelden en/of info gaat via tkstbld@aadmeijer.nl. Aarzel niet te lang, de sessies zullen op korte termijn plaatsvinden.

Blije buikjes: be there..!

HDR staat voor High Dynamic Range, bewaring van detail in grote contrastverschillen. Het voornaamste kenmerk van HDR is dat zowel donkere als heldere gebieden van een beeld nauwkeurig vertegenwoordigd kunnen worden. Zonder HDR worden donkere gebieden door de hardware gezien als zwart en de heldere gebieden wit.

In HDR kort uitgelegd kunnen heldere dingen echt helder zijn,  donkere dingen echt donker zijn en details zijn in beiden zichtbaar. De mate hiervan kun je zelf op je beeldscherm bepalen.

Het komt er maar niet van het Cllctf administratief van de grond te krijgen, daarom het volgende: vandaag heb ik m’n voormalig collega Fabiënne en haar vriendin Linda op de School voor Fotografie ontmoet, beiden zijn cracks in HDR-fotografie.

Bij voldoende belangstelling (= 10 man ) wil ik ze vragen een workshop te  geven in de studio TKST & BLD in Roosendaal. Geef je vóór woensdag 15 oktober op via een mail aan tkstbld@aadmeijer.nl

De kosten zijn nog niet bekend, maar zullen niet schrikbarend zijn. Leden van het Cllctf krijgen sowieso korting.

Laat het snel weten, lol is lol maar vol is vól..!

Aad,

Ik heb helaas geen herfstfoto’s, maar wel iets speciaals.

Het thema is hersft. Helaas heb ik geen passende foto’s van dit jaargetijde. Maar wel enkele van deze zomer, op de racefiets de Col du Galibier beklimmend in de Franse Alpen. Aanvankelijk nog dansend op de pedalen, maar al snel met stomheid geslagen de woeste natuur aanschouwend. De polderjongen, stoer als een volleerd coureur deze Alpencol bestormend, even de gelijke als die kleine gladde goedgespierde couriers die ik op tv ieder jaar in de Tour de France mag aanschouwen. Maar na twee uren dansen verdwijnt het gelukzalige genot van de onoverwinnelijkheid als de sneeuwgrens wordt bereikt. Strammer worden de spieren, ijler de luchten. Het is zomer, er ligt sneeuw en ik ben elk gevoel voor seizoenen kwijt. Is het  zomer, winter, herfst …?

De laatste resten adem die ik nodig zou moeten hebben om het lichaam van brandstof te voorzien, worden mij ontnomen door dit uitzicht op de top, drie uur na aan de voet gestart te zijn, 29 kilometer later en 2645 meter boven het zeeniveau … Een gevecht gestreden met mezelf, m’n eigen lichaam, met de natuur en gewonnen. Konden we maar ieder gevecht winnen …

Elke kilometer zit fotografisch in mijn hoofd opgeslagen, als herinnering voor later. Iedere kuil in de weg zie ik nog, iedere steen. Maar vooral, het majestueus imponerende van de natuur, schoon door z’n ledigheid, ontdaan van bomen die er geen voedsel kunnen vinden. Alleen ik vond hier voedsel, om m’n geest te sterken. Dit is het leven waarnaar ik verlang …

Geen foto’s helaas met m’n Pentax ist-DL omdat die niet in m’n rennersshirtje paste. Dus maar de mini Sony kleinbeeldcamera 7,2 Megapixels meegenomen, weggestopt tussen de energierepen en reservebinnenbandjes. Om plaatjes te maken van beelden die nooit vergeten worden, maar die je wel met anderen kunt delen. Om die plekken te tonen waar iedereen altijd zichzelf ontmoet en er geen gelegenheid is om je verschuilen achter anderen …

Groeten

Kees vd Aarssen

Toegegeven: het lijkt een makkelijke opgave in deze tijd van het jaar.  Maar het is het niet. Probeer je te onderscheiden in je pogingen een mooi herfstbeeld vast te leggen. Vergeet daarbij niet dat het begrip ‘Herfst’ best wel breed is.

In elk geval zal dit thema je komende maand extra oplettend maken. Observeer de dingen om je heen, absorbeer ze met je ogen. Geniet, of wellicht: verafschuw. Het is aan jou.

Doe je best, je maakt ons nieuwsgierig…

Vanmorgen stapte ik de studio uit de Molenstraat in en dacht : verrék, die lange poten ken ik. En die kar ! Het kon niet missen. Sjonnie !

Ik zag Sjonnie het laatst twee jaar geleden ‘s nachts op een verlaten perron van station Breda, waar ik em min of meer uit de brand hielp. Sjonnie verdween uit beeld. Tot vandaag.

Sjonnie is terug in Roosendaal, en hij is me niet vergeten. Het weerzien is overweldigend. Roosendaal is weer compleet met een zwerver als hij.  Ik hoop dat-ie blijft. Hij kan urenlang praten met je, ook al versta je er maar weinig van. Z’n blinde oog staart intussen over je rechterschouder, terwijl z’n andere oog schaterlacht.

Sjonnie, be good..!

Met het idee voor m’n geisha-portret ‘Ikebana’ liep ik al een tijdje rond, maar ja, om de benodigde meiden tegelijkertijd in m’n studio te krijgen vergt even.

Maar toch : vanavond visagiste Anja en Ikebana-kunstenares Rian in de studio en haar man Gerard als studio-assistent. Het werd na een avond gezellig werken práchtig ! Het portret toont een geisha die een Ikebana aan het maken is en hetzelfde prachtige eenvoudige Japanse bloemstuk staat dan ook nog eens op een plankje voor de plek waar het portret hangt. Nu nog uitvergroten en dan in een knoepert van een lijst.

Knap werk van Anja Augustijn als je bijvoorbeeld ziet hoe ze van een vrij platte neus optisch een vrij spits geisha-neusje weet te maken. Voor het eerst is nu ook de modellenruimte gebruikt en voldeed zoals gewenst.

Alles is nu klaar voor het ‘grote’ werk…