Aad Meijer

Voor m’n eindserie ‘Sloeries’ kwam Wil uit Almere vandaag naar Roosendaal afgezakt. Wil is de vrouw van Dennis die op dit weblog al vaak staaltjes van mooie fotografie heeft laten zien.

Wil kwam niet voor Sloeries hoor. Wil kwam haar prachtige sterke sportlijf laten fotograferen in de studio. Echter, na die sessie is het napimpelen geblazen bij het Grote Scherm en knallen we er spontaan nog even een Sloerie-sessie tegenaan. Met dit als resultaat, gefotografeerd achter mijn bureau.

Denk je ook een goede Sloerie of Slettebak te kunnen zijn, meld je dan aan. Ik kan hier niet genoeg van krijgen..!

Vandaag naar Erwin OLaf in Rotterdam. Ik stelde me veel voor van de lezing die hij zou gaan geven, Olaf is een vakman pur sang.

Wat me onverwacht het méést genoegen deed was dat Smarts op het stoeltje achter mij zat met haar Polaroid, dat studie- en fotomaatje Frank rechts van mij zat en drie die-hard meiden van de Fotoacademie met wie ik veel genoeglijke momenten bij Engels heb gedeeld ook het intieme keldertheatertje bevolkten.

Het werk van Erwin spreekt enorm aan. Inspiratie krijgt-ie vaak als-ie een blowtje doet, en z’n mooiste foto’s ontstaan vaak door een onverwachte beweging van z’n model, biechtte hij op. De interieurs op zijn foto’s laat hij compleet bouwen in de studio, detail is heel belangrijk.

Hij sprak een half uur langer dan het uur wat afgesproken was, zijn toelichtingen waren doorspekt met eerlijke humor en hij liet prachtige beelden zien.

Op mij heeft het een inspirerende uitwerking gehad, en ik weet zeker op iedere aanwezige vanmorgen.

De weg van de fotografie is een mooie, maar ook een moeilijke. Gelukkig dat je dan onderweg een gids als Erwin Olaf tegenkomt…

Hoi Aad,

Op de valreep nog even een foto voor het maandthema.

Vanmorgen vroeg de eerste keer krabben door de nachtvorst.

Toch nog even terug naar binnen om de camera te pakken,

het dak van mijn auto is veranderd in een prachtig kunstwerk

een Art of nature…

Dan maar even te laat op mijn werk.

Het eind van de Masterclass Portret aan de School voor Fotografie is in zicht dus moest ik deze week het onderwerp voor m’n eindserie bepalen. Nu dacht ik het in de hoek van de zwangere vrouwen te zoeken, temeer ik daar tóch al mee bezig was. Ik opperde ook nog het onderwerp sloeries, omdat daar voor mij nog wel een en ander te ontdekken valt.

Ik voelde dat m’n docent en m’n directrice elkaar achter mijn rug met een grote gniffel aankeken en m’n plan met de zwangere vrouwen opzijschoven. ‘Sloeries is wel wat voor jou Aad’, en daar zat ik dan…

..Daar zat ik dan gisteravond met m’n schoonzusje Marieke en haar vriendin Charlotte, zij wilden me wel helpen. Ik koos als subonderwerp  ‘nagellak’ voor een duoportret en zag met genoegen toe hoe de bevallige dames zichzelf in de door mij meegebrachte niemandalletjes en glimmertjes persten.

Zie hier het resultaat.

Denk je ook een goede sloerie te kunnen zijn, ik zoek er nog zo’n drie of vier…

Eén ding is zeker: het wordt geheid lachen..!

NB: Ieder overeenkomst met in werkelijkheid bestaande personen berust op louter toeval…

De tijd dat de morgenstonden letterlijk een goudkleur in de monden krijgt is weer aangebroken. Nu loont het de moeite om vaak eens wat vroeger op pad te gaan, zéker als de verkeersdienst meldt dat je moet oppassen voor mistbanken. Foto’s als hieronder maak je tegen het licht in, en je moet wat geduld koesteren.

Het spinnenweb hing er al, het koebeest komt vanzelf naar je toe als je daar gaat zitten. Nieuwsgierigheid is haar natuur, nietwaar ?

Een onderwerp als dit is niet uniek, maar grappig zijn wél de lichtvlekjes in het beeld. Het is niet meer of minder dan ordinair vuil op m’n objectief, maar ik besloot het even zo te laten vanwege het effect.

Specifiek natuurfotograaf ben ik niet, maar het is enorm fijn om mee bezig te zijn..!

Je kende ongetwijfeld Murphys Law al; ik introduceer bij deze Losers Day.

Ow ja ? Ja.

Ik begon de dag met de ontdekking dat het stickje met 350 foto’s uit m’n broekzak, waar-ie standaard verblijft, verdwenen was. Eigen schuld, Pietje Bult. M’n andere sticks knoop ik namelijk altijd nog eens aan m’n broek vast, deze echter niet. Een vreselijk verlies.

Vanavond in de perskamer bij RBC ontdekte ik dat m’n Lightsphere niet meer in het hoesje aan mijn tas zat. Ritsje stond open: wég..! Verloren, vergeten? Wie zal het weten.

Nu is zo’n ding niet goedkoop maar ik wordt de laatste tijd zó met m’n snufferd in de realiteit van het leven geduwd dat ik ook wel begrijp dat dit akkefietje wél te vervangen is.

Losers Day eindigde met een RBC waarvan maar liefts 8 spelers geblesseerd waren en de jonkies het moesten opknappen tegen Cambuur. Ze vochten voor wat ze waard waren, maar verslapten in de laatste minuut in hun euforie over het verloop van de wedstrijd, letten niet op en báf, bolde het net voor de winnende goal van Cambuur.

Treurig, triest, tomeloos verdriet.

Heb jij ook wel eens zo’n Losers Day meegemaakt ? Kom voor de dag ermee, wek onze meelij eens op!

Wie weet helpt het..?

Dit is Beau. Beau is 16, speelt viool en mailde mij dat ze wel eens model zou willen zijn. Nu kan ik niet altijd op dergelijke verzoeken ingaan, maar toch moet je ruimte zien te houden om daar gewoon open voor te staan. Niet zeuren, gewoon doen. Het is bovendien leuk !

Beau kwam vanavond met moeder en violen, kleding en wat lappen. Meer heb je niet nodig. De portretten met viool werden mooi, die zonder ook.

Dit spielereitje leg ik even uit: lappen van Ikea en uit oude doos. Vreselijk lelijke zwarte plastic bol met lampjes uit het kerstassortiment van Action ( € 3,50 ), Barok-stoel uit de modellenhoek. Lichtopstelling was even prullen.

Nu fotografeer ik ook graag structuren. Die van een verweerde loden plaat legde ik met een ondoorlaatbaarheid van 28% over de prent heen ( dit voor de Photoshoppers).

Ik heb getwijfeld of ik het puistje op haar wang weg zou halen, maar vond het aandoenlijke rode vlekje er zó bij horen dat ik het maar heb gelaten.

Dit is Beau. Zij was Mijn Model vanavond..!

Tip van Smarts:

Fotograaf Erwin Olaf verzorgt een lezing bij selexyz donner naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek ‘Erwin Olaf’ waarin o.a. zijn recente fotoseries ‘Rain, Grief and Hope & Fall’ zijn opgenomen. Aansluitend signeert hij.
Zaterdag 1 november om 11.00 uur in het theater in de kelder. De entree is vrij, wij verzoeken u vooraf plaatsen te reserveren bij de afdeling kunst op nivo 2, kunst.donner@selexyz.nl, telefoon 010 2175264.
U bent van harte welkom!

Wees er snel bij: vol=vol..!

Smarts gaat. Aad gaat. Jij ook..?

Hallo Aad,

Ik ben nog altijd een trouwe bezoekster op je weblog, (ook als ik niet reageer.) hier een fotootje voor het thema herfst.

Hoe gaat het Ingrid? En de overige familieleden? Met je nieuw opgezette studio loopt het geloof ik zeer goed, en ik ben reuzetrots op je.

Liefs Joanna

Photo Global Switzerland

Noot : Dank je Joanna ! Ik ben trots dat jij trots bent..!

Beste Aad,

Al een tijdje volg ik ‘in stilte’ jouw weblog. Ben zeer onder de indruk. Sinds een tijdje ben ik in het bezit van een digitale spiegelreflex, na ongeveer 15 jaar geleden gestopt te zijn met het analoge geklieder in een doka. Jouw site inspireerde me om ook eens aandacht te besteden aan het thema herfst en wil graag bijgaande foto’s met je delen.  Misschien vindt je het helemaal niks, ik sta tenslotte nog maar in de digitale kinderschoenen (ondanks m’n leeftijd van 56). Als onderschrift bij de foto’s : 1. Een zonnige herfstmiddag levert bijzonder mooie luchten op; vanmiddag gefotografeerd aan de zuidkant van Roosendaal2. Het laatste blaadje houdt zich nog angstvallig vast, wetende dat wanneer zij opgeeft de herst definitief daar is.

3. Nog één keer presenteert de natuur zich in een onvoorstelbaar rijk kleurenpalet, voor ze zal verdwijnen in een lange winterslaap.

Groet, Rien

Noot: helaas moest ik er één kiezen, Rien. Echter, de andere twee waren bijzonder de moeite waard..!