Aad Meijer

Vandaag in de gutsende regen voor de krant op pad. Nieuwsgierig als ik ben pak ik wel eens een om-of binnenweggetje, wie weet wat je tegenkomt…

Vandaag belandde ik op deze kleine splitsing. Ik besloot de auto even aan de kant te zetten en de striemende regen in te gaan. Met windje mee lukt het dan wel om een sfeervolle plaat als deze te maken.

Voor de Roosendalers onder julie de vraag : Waar was ik..?

Ik was er vroeg voor opgestaan. Buienradar.nl beloofde storm, en veel regen. Daar ging ik.

Willemstad. Nu eens niet in de zon, met witte scheepjes onder een blauwe lucht, en zachtwitte schaapjes als wolken. Willemstad op een moment dat niemand er wil zijn: nat, glad, koud en fout voor iedere bezoeker.

Ik was er, en m’n serie werd beloond met een acht (!) vandaag…

Ik moest een serie maken over Willemstad als vestingstad. Ik wilde niet het gebruikelijke beeld weergeven dat men van dit plaatsje heeft. Immers, dit haventje is mooi, gezellig en de boten dansen zachtjes op het water.

Een vesting is eigenlijk iets heel naargeestigs, en zo sopte ik vanochtend over de drijfnatte wallen van wat eens de vesting was. Je stelt je voor om hier onder dergelijke omstandigheden dagelijks te moeten verblijven en het beeld daarvan probeer je vast te leggen. Alles is koud, nat en dreigend. En hoe mooi steken de kale takken af tegen het sombere ochtendlicht…

Techniek : Sluitertijd 1/100 bij f 18 en 800 ISO

Vandaag sleurde ik m’n zware fototas door de Roosendaalse regen van opdracht naar opdracht. Deze dagen kan ik beter bij Sinterklaas blijven slapen, zo vaak kom ik em tegen.

Wat dacht je van dit kleine Klaasje, dat doornat staat te worden terwijl papa en mama onder hun pluus maar blijven kletsen met die allang vergeten kennissen..?

Zo’n kind gun je toch een paraplu..?