![](https://aadmeijer.com/wp-content/uploads/2024/07/tournament.jpg)
Het is 9 juli al, en de klok slaat zomer. Niet dat daar veel van te merken is geweest, lijkt iedereen om me heen te klagen.
Er is weinig te merken van zonneschijn, en dat is jammer nu de jaarlijkse zomerspektakeltjes de revue weer passeren. De exotische markt is altijd een markering op mijn kalender, en afgelopen weekend was er The Dutch Tournament Sittingvolleybal in Assen. Een jaarlijks superkunstje van Jan en Anita van de Wijngaard, waar 350 mensen vanuit alle hoeken van de wereld naar De Bonte Wever in Assen komen om daar hun krachten te meten.
Ik fotografeer daar op uitnodiging elk jaar, een zeer dankbare opdracht als je graag mensen ziet, en ze vastlegt terwijl ze hun dingetje doen, of juist hun dingetje niet doen. Nancy, die mij verzorgt, gaat mee en vindt het steeds leuker om een camera te hanteren.
Het zijn leuke dagen, die van het Tournament, maar heel vermoeiend voor eenieder die er mee te maken heeft. Jan en Anita als organisatoren op de eerste plaats uiteraard, en ze doen het op een wijze waar iedereen de pet voor afneemt, en elk jaar voor terugkomt.
Ik merk aan mezelf de laatste tijd dat m’n energie afneemt, ik word sneller moe.
Kan ik het geluid van een popmanifestatie in de open lucht vrij goed verwerken, in een afgesloten ruimte is dat lastig. In de hal waar de mannen en de vrouwen voor hun land strijden is naast het knallen van de ballen ook het geluid dat met kracht uit de lijven komt moeilijk lang te verdragen voor mij. Ik ben dus telkens weg- en weer terug om mijn plaatjes te maken.
Intussen houdt Nancy de blik op mij gericht. Het vermoeid worden is aan de buitenkant beter zichtbaar, dan het aanvoelen ervan. Ik heb verleden week nogal wat bezigheden achter de rug gehad, met de totstandkoming van de Petanquevereniging De Kwieke Ketsers, en de feestelijke Opening van de baan.
Ik kijk er met genoegen op terug. Als je de juiste mensen verzoekt je te helpen, en je hebt er een begrijpelijk verhaal bij, dan kom je een heel eind.
En daarom lopen we met trots in de shirts van Taverna Helios rond en presteren ermee op de baan, voor zover dat lukt. Want leeftijd en/of handicaps, het maakt ons niet uit.
Het plezier in het samen sport bedrijven, het liefst met een hapje of drankje erbij, dat doet veel goed.
Gelukkig maar….
Oordoppies in ale soorten en maten?